Θ.ΒοήθειαςΘ.Βοήθειας   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Εγγεγραμμένα μέληΕγγεγραμμένα μέλη   Ομάδες ΧρηστώνΟμάδες Χρηστών  ΕγγραφήΕγγραφή  ΠροφίλΠροφίλ 
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Ματαιότης ή Υπέρβασις;

 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    www.filosofia.gr Αρχική σελίδα -> Φιλοσοφικοί Προβληματισμοί
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  

Ματαιότης ή Υπέρβασις;
Εγώ φεύγω για τα Πέρα! Δεν έχω καιρό για τέτοια.
16%
 16%  [ 1 ]
Εγώ ελπίζω στην ύπαρξη Υπερβατικών Δυνατοτήτων στον Άνθρωπο.
50%
 50%  [ 3 ]
Εγώ θεωρώ ότι ο Κόσμος και ο Άνθρωπος, είναι απλά αυτό που Είναι.
16%
 16%  [ 1 ]
Εγώ λέω: Δεν μας χέζεις βρε Νταλάρα;
0%
 0%  [ 0 ]
Εγώ πιστεύω ότι ο παρόν Κόσμος μπορεί να είναι Μάταιος. Υπάρχει όμως Ανώτερη Δύναμη και Προορισμός.
16%
 16%  [ 1 ]
Σύνολο Ψήφων : 6

Συγγραφέας Μήνυμα
Chaos
Πρύτανης


Εγγραφή: 09 Φεβ 2008
Δημοσιεύσεις: 2132
Τόπος: Αθήναι

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Ιούν 09, 2009 4:51 pm    Θέμα δημοσίευσης: Ματαιότης ή Υπέρβασις; Απάντηση με Συμπερίληψη


Οι γάτες των φορτηγών

Οι ναυτικοί στα φορτηγά πάντα μια γάτα τρέφουν,
που την λατρεύουνε, χωρίς να ξέρουν το γιατί,
κι αυτή, σαν απ' τη βάρδια τους σχολάνε κουρασμένοι,
περήφανη στα πόδια τους θα τρέξει να τριφτεί.

Τα βράδια, όταν η θάλασσα χτυπάει τις λαμαρίνες,
και πολεμάει με δύναμη να σπάσει τα καρφιά,
μέσα στης πλώρης τη βαριά σιγή, που βασανίζει,
είναι γι' αυτούς σα μια γλυκιά γυναίκεια συντροφιά.

Είναι περήφανη κι οκνή, καθώς όλες οι γάτες,
κι είναι τα γκρίζα μάτια της γιομάτα ηλεκτρισμό'
κι όπως χαϊδεύουν απαλά τη ράχη της, νομίζεις
πως αναλύεται σ' ένα αργό και ηδονικό σπασμό.

Στο ρεμβασμό και στο θυμό με τη γυναίκα μοιάζει
κι οι ναύτες περισσότερο την αγαπούν γι' αυτό'
κι όταν αργά και ράθυμα στα μάτια τους κοιτάζει,
θαρρείς ένα παράξενο πως φέρνει πυρετό.

Της έχουν πάντα στο λαιμό μια μπακιρένια γύρα,
για του σιδέρου την κακήν αρρώστια φυλαχτό,
χωρίς όμως, αλίμονο, ποτέ να κατορθώνουν
να την φυλάξουν από τον μαύρο θάνατο μ' αυτό.

Γιατί είναι τ' άγρια μάτια της υγρά κι ηλεκτρισμένα
κι έτσι άθελα το σίδερο το μαύρο τα τραβά,
κι ουρλιάζοντας τρελαίνεται σ' ένα σημείο κοιτώντας
φέρνοντας δάκρυα σκοτεινά στους ναύτες και βουβά.

Λίγο πριν απ' το θάνατον από τους ναύτες ένας,
- αυτός οπού 'δε πράματα στη ζήση του φριχτά -
χαϊδεύοντάς την, μια στιγμή στα μάτια την κοιτάζει
κι ύστερα μες στη θάλασσα την άγρια την πετά.

Και τότε οι ναύτες, που πολύ σπάνια λυγά η καρδιά τους,
πάνε στην πλώρη να κρυφτούν με την καρδιά σφιχτή,
γεμάτη μια παράξενη πικρία που όλο δαγκώνει,
σαν όταν χάνουμε θερμή γυναίκα αγαπητή.


Νίκου Καββαδία
"Μαραμπού"
Εκδόσις ΑΓΡΑ - 1992

_________________
Ψάχτης, Ξερόλας, Ανακατωσούρας, Καλότροπος, Κακόψυχος...
http://chaos-excavations.blogspot.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
sofkour
Πρύτανης


Εγγραφή: 29 Νοέ 2006
Δημοσιεύσεις: 204
Τόπος: ΕΔΕΣΣΑ

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Ιούν 09, 2009 10:00 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Πάντα ασφυκτιούσε στις παρενθέσεις.
Γύρευε τους σκοπούς σε επίπεδες διασυνδέσεις,
με ό,τι τον πονούσε και τον βασάνιζε,
και παρ' όλη τη λιτότητα των λικνισμάτων,
άφηνε ένα ποτάμι υπονοούμενα,
που η ανημποριά των αμύητων το διατητούσε αδιάπλευστο.
"Βασιλεύ, ουράνιε" ψιθύριζε "παράκλητε,
όταν εξαντλήσεις τη συγγνώμη,
όταν αποκληρώσεις τους δούλους και
όταν αποσυνθέσεις το ζωογόνο σου πηλό,
στρέψε τα νερά και του δικού μου ποταμού,
για να ποτίζουν τους κήπους της επόμενης δημιουργίας".


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Χ. ΦΑΦΟΥΤΗΣ
ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ
(Ποιήματα)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
steppenwolf
Πρύτανης


Εγγραφή: 16 Δεκ 2006
Δημοσιεύσεις: 1812
Τόπος: Αθήνα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Ιούν 09, 2009 10:10 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

H ματαιότητα και η υπέρβαση είναι οι δύο πόλοι , όμως δύο πόλοι που έχουν ένα κοινό στοιχείο.
Είναι και οι δύο, πόλοι αφύπνισης.

Υπό μία έννοια, η ματαιότητα είναι ένα είδος υπέρβασης.
Σα να λέμε, ''τα παραμύθια μας τελείωσαν''.
Για τον άνθρωπο που ''ξυπνά'' από τα κάθε είδους '' παραμύθια'' (δόξα, υστεροφημία, χρήμα, κύρος, image...κλπ) για τον άνθρωπο που ανακαλύπτει και αντιλαμβάνεται την ρευστότητα και σχετικότητα κάθε φαινομένου, που στέκεται απέναντι στην επίγνωση του γεγονότος του αναπόφευκτου θανάτου, δεν υπάρχει πια αραξοβόλι σε παραμύθια - εικονικές πραγματικοτητες.

Εκεί λοιπόν ξεπροβάλει το ερώτημα: Ματαιότητα ή υπέρβαση?

Είναι ουσιαστικά δύο νοοτροπίες - στάσεις απέναντι στον θάνατο.
Δύο μονοπάτια συμφιλίωσης με την ιδέα του θανάτου, αλλά και πιο ενεργής βίωσης της ζωής, αφού ο φόβος του θανάτου είναι το εμπόδιο στην βίωση της.

Για μένα ο δρόμος είναι ο υπερβατισμός (η νοοτροπία της υπέρβασης), σίγουρα όμως ο μόνος άλλος δρόμος είναι ο μηδενισμός (η νοοτροπία της ματαιότητας) ενδιάμεσοι δρόμοι για τους γνώστες δεν υπάρχουν, μόνο για όσους βρίσκονται σε άγνοια.

[/i]
_________________
1. '' Τα πάντα ρει'' - όλα είναι πιθανά!
2. Αντικειμενικά είναι μόνο τα γεγονότα. Σχετικές και πρόσκαιρες οι ερμηνείες τους.
3.Ψυχή = Ο πάντα παρόν πίσω από το πλήθος των εναλασσόμενων τάσεων, στάσεων και απόψεων, βουβός παρατηρητής .
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
xristina2
Επίκουρος


Εγγραφή: 24 Οκτ 2008
Δημοσιεύσεις: 44
Τόπος: Αθηνα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούν 11, 2009 5:20 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Όταν είσαι ποιητής είναι πιο εύκολο να υπερβαίνεις τη ματαιότητα, βλέπεις ένα γατάκι και το κάνεις στιχάκι, το χαϊδεύεις, το πετάς στη θάλασσα, ό,τι θέλεις.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
kaneis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιούλ 2004
Δημοσιεύσεις: 2376

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Ιούν 12, 2009 8:54 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

κανε το καλο και ριχτο στο γυαλο.αν υπηρχε διλλημα υπερβασης η ματαιοτητας το ρητο θα ηταν κανε το καλο η ριχτο στο γυαλο
_________________
ο ηλιος δεν σηκωνει τα πεπλα αλλα τα φανερωνει
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
spyros
Πρύτανης


Εγγραφή: 21 Αύγ 2008
Δημοσιεύσεις: 3896
Τόπος: Μακεδονία

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Ιούν 13, 2009 6:47 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Ο Άλφα βγήκε από το ιατρείο σαν υπνωτισμένος.
Στα αυτιά του βούιζαν λέξεις ιατρικών όρων ανάκατες με πρωτόγνωρα συναισθήματα μηδενισμού. Συναισθήματα που μόνο μια ξαφνική διάγνωση σοβαρής ασθένειας μπορεί να φέρει.
Άφησε το κορμί του να το οδηγήσουν οι μηχανικές κινήσεις των βημάτων του.
Χωρίς σκοπό, απλά περπατούσε. Περπατούσε και σκεφτόταν.
Μα, είναι δυνατόν να τελειώνουν όλα, έτσι ξαφνικά;
Σαν κάποιος να κλείνει το ρεύμα στη αποκορύφωμα της γιορτής.

Και ο Άλφα έβλεπε τη ζωή ως γιορτή-τουλάχιστον μέχρι τότε ( άλλωστε ήταν μόλις 37 ετών ).
Είναι δυνατόν να είναι τα πάντα τόσο μάταια; Τόσα όνειρα, φιλοδοξίες, ανταγωνισμοί, αγώνες, έρωτες..και τελικά τι;
Θυμήθηκε αστραπιαία μια φράση, που όταν την είχε πρωτακούσει χαμογέλασε: «όταν ο άνθρωπος κάνει όνειρα, ο Θεός γελάει.»
Τώρα δεν χαμογέλασε. Έτρεμε. Ο Θεός…ο Θεός.. σκέφτηκε.
Είχε ανάγκη κάποιον να τον κρατήσει. Αν και δεν ήταν πιστός, κίνησε για την πιο κοντινή εκκλησία.
Άναψε κερί και κάθισε στο πιο απόμερο σημείο του αδειανού ναού.
Ηρέμησε.
Άρχισε να βάζει τις σκέψεις του σε τάξη. Πως θα το πει στην Βήτα, ποιοι πρέπει να το μάθουν και ποιοι όχι, πως θα προγραμματίσει την εγχείρηση και την δουλειά.

Η εγχείρηση πήγε καλά. Μεταστάσεις δε βρέθηκαν αλλά θέλει ακτινοθεραπείες και συχνή παρακολούθηση. Ο αγώνας συνεχίζεται..

Η ζωή του Άλφα έχει αλλάξει. Έπαψε πια να ζει για να δουλεύει. Τώρα δουλεύει για να ζει. Απαραίτητα πλέον τα ταξίδια με την οικογένεια και πολύ πιο ενεργό συμμετοχή στο μεγάλωμα των παιδιών. Μάλιστα πρόσφατα ξανακάθισε στα φοιτητικά έδρανα ως μεταπτυχιακός φοιτητής.
Νοιώθει τυχερός που είδε τη ζωή του να αλλάζει προς αυτήν την κατεύθυνση.
Αισθάνεται ότι τώρα ζει πραγματικά!
Και νοιώθει συγκλονισμένος όταν αναλογίζεται ότι η αιτία να ανακαλύψει αυτήν την θαυμάσια νέα ζωή, ήταν το πέρασμα από μια θανατηφόρο ασθένεια.

Και η ματαιότης; Τι γίνεται με το γεγονός ότι όλα και όλοι μας έχουμε μια ημερομηνία λήξης;
Μα εκεί βρίσκεται το νόημα της ζωής:
Στην υπέρβαση της ματαιότητάς της! Στον προσωπικό αγώνα του κάθε ανθρώπου να υπερβεί αυτήν την ματαιότητα και να ανακαλύψει τη δική του αληθινή ζωή.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Ιούν 13, 2009 7:03 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Συγκρατήσου λίγο,υπάρχουν γονείς που έχασαν τα παιδιά τους και αυτά που γράφεις τα θεωρούν "υβριστικά" προς αυτούς.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΧΙΓΙΩΡΓΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 04 Μάϊ 2008
Δημοσιεύσεις: 1477
Τόπος: Δράμα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιούν 14, 2009 6:04 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Το ερωτηματολόγιο είναι θολό.
Δεν έχει οριστεί ορθά η αναφορά στην ματαιότητα και στην υπέρβαση.
Έτσι γενικόλογα ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΙ.

ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΩ λοιπόν.
_________________
Ο μέγιστος καρπός της αυτάρκειας είναι η ελευθερία(Επίκουρος)

ΔΕΝ ΠΡΟΣΔΟΚΩ ΤΙΠΟΤΑ. ΔΕΝ ΜΙΣΩ ΤΙΠΟΤΑ. ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.

http://xigiorge2.blogspot.com/ (Οι πραγματείες μου)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Panagiotis Fournatzis
Πρύτανης


Εγγραφή: 19 Νοέ 2008
Δημοσιεύσεις: 820

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιούν 14, 2009 7:43 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ έγραψε:
Συγκρατήσου λίγο,υπάρχουν γονείς που έχασαν τα παιδιά τους και αυτά που γράφεις τα θεωρούν "υβριστικά" προς αυτούς.


Ipotheto ( o tonos sto "the" ) oti se sena exi simvi afto. Ine tragiko. Ta ilikrini mou silipitiria.
_________________
http://exerevnitis.sosblog.com
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιούν 14, 2009 9:47 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Δεν έχει σημασία σε ποιον έχει συμβεί:αυτός που έχασε το παιδί του κι ακούει τέτοιες φαιδρότητες για τα σχέδια του θεού νιώθει ότι είναι κατώτερης κατηγορίας πλάσμα του θεού.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    www.filosofia.gr Αρχική σελίδα -> Φιλοσοφικοί Προβληματισμοί Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Σελίδα 1 από 1

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης





Μηχανισμός forum: PHPBB

© filosofia.gr - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του.

Υλοποίηση, Φιλοξενία: Hyper Center