Θ.ΒοήθειαςΘ.Βοήθειας   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Εγγεγραμμένα μέληΕγγεγραμμένα μέλη   Ομάδες ΧρηστώνΟμάδες Χρηστών  ΕγγραφήΕγγραφή  ΠροφίλΠροφίλ 
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αν υπάρχει θεός, γιατί αφήνει τα παιδιά να πεθαίνουν;
Μετάβαση στη σελίδα 1, 2, 3, 4, 5  Επόμενο
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    www.filosofia.gr Αρχική σελίδα -> Φιλοσοφικοί Προβληματισμοί
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
ΚΛΕΙΔΟΚΡΑΤΩΡ
Πρύτανης


Εγγραφή: 19 Αύγ 2007
Δημοσιεύσεις: 637

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Απρ 21, 2012 8:12 am    Θέμα δημοσίευσης: Αν υπάρχει θεός, γιατί αφήνει τα παιδιά να πεθαίνουν; Απάντηση με Συμπερίληψη

Ένας άνδρας και μία γυναίκα, συναντούνται τυχαία ερωτεύονται, και αποτέλεσμα του έρωτά τους είναι ένα παιδί. Τίνος είναι το παιδί; Λογικά το παιδί ανήκει, όχι σε αυτούς, αλλά σε Αυτό που έκανε τον Έρωτα και τους έκανε να ερωτευτούν. Γονιός πρέπει να είναι η Φύση, ή ο θεός, εκείνοι οι δύο ήταν απλώς οι γεννήτορές του.

Έτσι αφού το μωρό ανήκει στη Φύση ή στον Θεό, δεν πρέπει να παίρνει τίποτε από τους γεννήτορές του, από την άποψη ότι είναι άδικο για έναν καινούργιο άνθρωπο είτε να κατευθύνετε είτε να φρενάρεται εξ αιτίας των γεννητόρων του. Γι αυτό και η κληρονομικότητα θα πρέπει να επιδρά επάνω του, σε ένα πολύ μικρό ποσοστό, ώστε να είναι ανεπηρέαστο Παρατηρούμε ότι το παιδί μοιάζει με τους γεννήτορές του. Αυτό έχει μικρή αξία, και δεν είναι παράλογο, αφού η Φύση λειτουργεί με οικονομικό τρόπο, και όντας ήδη μορφές έτοιμες, συνδυάζει αυτές, αντί να ψάχνει άλλες για να δώσει.

Μπορούμε να πούμε ότι βασική αρχή στη Φύση, είναι το κάθε παιδί να είναι ελεύθερο, ανεπηρέαστο από τους γεννήτορές του. Αυτό το καταλαβαίνουμε επειδή βλέπουμε ότι συνήθως τα μωρά γεννιούνται υγιεί.

Η υγεία δεν είναι κατάσταση, είναι ένα αγαθό, που πρέπει κάποιος να αγωνίζεται ώστε να το έχει. Δηλαδή καναπές, τηλεόραση, κα φαγοπότι, δεν εξασφαλίζουν υγεία. Έτσι ο λάθος τρόπος ζωής, διατροφή, άγχος έχει αποτέλεσμα κάποιες αρρώστιες, και επειδή ο ίδιος τρόπος επαναλαμβάνονται από γενιά σε γενιά, φτάνουμε να υπάρχει τάση προς μία αρρώστια

Έστω ότι ένα παιδί εμφανίζει προβλήματα υγείας. Δεν φταίει αυτό, μπορεί να φταίνε οι γιατροί που ας πούμε το έβγαλαν στραβά, μπορεί να φταίει η γυναίκα, το σίγουρο είναι ότι αυτό δεν φταίει. Λένε λοιπόν (και εγώ κάποτε)Αφού ο Θεός δεν το σώζει, τότε δεν υπάρχει. Είναι το ίδιο σαν να λέγαμε, αφού η Φύση δεν το σώζει, δεν υπάρχει. Γιατί η λογική μας εμποδίζει να το σκεφτούμε αυτό; Γιατί, μας φαίνεται παράλογη μία τέτοια σκέψη; Υπάρχει και η άλλη τρομερή σκέψη, μπορεί ο Θεός να κάνει μία πέτρα τόσο μεγάλη ώστε να μη μπορεί να τη σηκώσει; Είναι αδιανόητο να κάνει την ανάλογη ερώτηση και για τη γη, 'μπορεί η γη να κάνει ένα τόσο μεγάλο βουνό ώστε να μην μπορεί να το σηκώσει; Μία άλλη απαίτηση, 'θέλω λεφτά, αφού δεν μου τα δίνει ο Θεός, δεν υπάρχει! Δεν έχει εκφράσει κανένας την ίδια απαίτηση προς τη Φύση.

Το πρόβλημα καταλαβαίνω ότι είναι επειδή έχουμε μπερδεμένη ιδέα σχετικά με το τι είναι ο Θεός, και το τι μπορεί ή δεν μπορεί να κάνει, με αποτέλεσμα να βάζουμε μπανανόφλουδες και περικοκλάδες στη σκέψη μας.

Κατά τη γνώμη μου ο θεός είναι αλγόριθμος.
Ως αλγόριθμος ορίζεται ως μια πεπερασμένη σειρά ενεργειών, αυστηρά καθορισμένων και εκτελέσιμων σε πεπερασμένο χρόνο, που στοχεύουν στην επίλυση ενός προβλήματος

Οι ενέργειες είναι οι Νόμοι.
Ο πεπερασμένος χρόνος, είναι η διάρκεια ζωής του Σύμπαντος, (έχουμε περάσει τον μισό χρόνο της ζωής του, αλλά το τέλος αυτού του Σύμπαντος δεν σημαίνει το τέλος του θεού, επειδή και άλλα Σύμπαντα υπάρχουν)
Το πρόβλημα, είναι το Χάος και το Κρύο, χώρος που μέσα εκεί υπάρχει ο αλγόριθμος.
Η σειρά είναι, το Κρύο δηλαδή το κενό, εμφανίζει υπο σωματίδια, αυτά έλκονται, δημιουργούνται σωματίδια, και μεγαλύτερη ύλη. Η ύλη ήταν σε χαοτική κατάσταση, κάποια στιγμή οργανώθηκε Έγινε αλγόριθμος, θεός.

Ο θεός αλγόριθμος, είναι Νόμοι, όπως Οικονομία, Δικαιοσύνη, Ζωή.
Η Ζωή όπου υπάρχουν κατάλληλες συνθήκες, εκφράζεται, εμφανίζεται. Αν κάτι πεθαίνει, αυτό δεν απασχολεί τη Ζωή, αφού συνεχώς η Ζωή υπάρχει, δηλαδή συνεχώς εμφανίζονται καινούργια ζωντανά.

Γι αυτό δεν στέκει να πούμε ότι ο θεός , αφήνει να πεθαίνουν τα παιδιά, δεν μπορεί να δει παιδιά, ή μεγάλους, μπορεί να δει μόνο ότι υπάρχει ζωή.
_________________
Όλοι μαζί μπορούμε.
Αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα, προϊόντα που ο κωδικός τους αρχίζει με 520.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Tetragonos
Πρύτανης


Εγγραφή: 30 Νοέ 2010
Δημοσιεύσεις: 960

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Απρ 21, 2012 11:51 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Αν υπάρχει ζωή τότε γιατί πεθαίνουμε;
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Απρ 21, 2012 4:31 pm    Θέμα δημοσίευσης: Re: Αν υπάρχει θεός, γιατί αφήνει τα παιδιά να πεθαίνουν; Απάντηση με Συμπερίληψη

ΚΛΕΙΔΟΚΡΑΤΩΡ έγραψε:
1)Λένε λοιπόν (και εγώ κάποτε)Αφού ο Θεός δεν το σώζει, τότε δεν υπάρχει. Είναι το ίδιο σαν να λέγαμε, αφού η Φύση δεν το σώζει, δεν υπάρχει. Γιατί η λογική μας εμποδίζει να το σκεφτούμε αυτό; Γιατί, μας φαίνεται παράλογη μία τέτοια σκέψη;
2) Υπάρχει και η άλλη τρομερή σκέψη, μπορεί ο Θεός να κάνει μία πέτρα τόσο μεγάλη ώστε να μη μπορεί να τη σηκώσει; Είναι αδιανόητο να κάνει την ανάλογη ερώτηση και για τη γη, 'μπορεί η γη να κάνει ένα τόσο μεγάλο βουνό ώστε να μην μπορεί να το σηκώσει;
3) Μία άλλη απαίτηση, 'θέλω λεφτά, αφού δεν μου τα δίνει ο Θεός, δεν υπάρχει! Δεν έχει εκφράσει κανένας την ίδια απαίτηση προς τη Φύση.




1)Μα η Φύση δεν έχει σε ξεχωριστή θέση το τάδε παιδί συγκεκριμένα,όπως ο προσωπικός θεός των πιστών,που εξυπηρετεί δήθεν τις επιθυμίες τους.Άρα δεν υπάρχει καν τέτοια σκέψη για τη φύση,για τον προσωπικό θεό είναι και παραείναι σωστό το επιχείρημα.

2)Ούτ' εδώ μπορεί να λεχθεί κάτι τέτοιο για τη φύση,αφού αυτή δεν είναι παντοδύναμη,έχει όρια.

3)βλ.1





ΚΛΕΙΔΟΚΡΑΤΩΡ έγραψε:
Κατά τη γνώμη μου ο θεός είναι αλγόριθμος.
Ως αλγόριθμος ορίζεται ως μια πεπερασμένη σειρά ενεργειών, αυστηρά καθορισμένων και εκτελέσιμων σε πεπερασμένο χρόνο, που στοχεύουν στην επίλυση ενός προβλήματος

Η ύλη ήταν σε χαοτική κατάσταση, κάποια στιγμή οργανώθηκε Έγινε αλγόριθμος, θεός.

Ο θεός αλγόριθμος, είναι Νόμοι, όπως Οικονομία, Δικαιοσύνη, Ζωή.


Γι αυτό δεν στέκει να πούμε ότι ο θεός , αφήνει να πεθαίνουν τα παιδιά, δεν μπορεί να δει παιδιά, ή μεγάλους, μπορεί να δει μόνο ότι υπάρχει ζωή.



Πολύ μπέρδεμα:Τι είναι τελικά;Ένας αλγόριθμος χωρίς συνείδηση;Είναι η ίδια η Ζωή;Είναι ο Κόσμος;Είιναι κάτι συνειδητό έξω απ' τη Ζωή;
_________________
Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι' αλάργα βάσανα πολλά.
(Κώστας Βάρναλης)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΚΛΕΙΔΟΚΡΑΤΩΡ
Πρύτανης


Εγγραφή: 19 Αύγ 2007
Δημοσιεύσεις: 637

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Απρ 21, 2012 5:09 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Σε ένα αρμονικό σύστημα δεν μπορούν υπάρχουν αντίθετοι Νόμοι, που να ακυρώνουν ο ένας τον άλλον. Ή θα υπάρχει ο Νόμος της Ζωής ή ο Νόμος του Θανάτου.
Οτιδήποτε εμφανίζεται στη Τάξη, δεν είναι τυχαίο, υπάρχει ανάγκη και γι' αυτό εμφανίζεται. Οτιδήποτε εμφανίζεται έχει συγκεκριμένο ρόλο. Δεν είναι οικονομικό να έχουν δύο πράγματα ένα ρόλο, και δεν θα ήταν εύκολο, ένα πράγμα να κάνει δυο ρόλους. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ο ρόλος του Φυτού, και όλα τα φυτά είναι ένα φυτό. Υπάρχει ο ρόλος του Ζώου, και όλα τα ζώα είναι ένα ζώο. Και υπάρχει ο ρόλος του Ανθρώπου, και όλοι οι άνθρωποι είναι ένας άνθρωπος. Που υπάρχει θάνατος για τον Αλγόριθμο; Και το Φυτό, και το Ζώο και ο Άνθρωπος ζουν.

Αυτό λέω Ιωάννη, ότι είμαστε λογικοί ως προς τις δυνατότητες της Φύσης, και παράλογοι ως προς τις δυνατότητες του Αλγόριθμου. Δεν ξέρω αν ξεμπερδεύει λέγοντάς σου, ότι θεός είναι ο Νόμος των Νόμων, σύνολο Νόμων.
_________________
Όλοι μαζί μπορούμε.
Αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα, προϊόντα που ο κωδικός τους αρχίζει με 520.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Απρ 22, 2012 1:33 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Όταν ακούς ένα πιανιστικό αριστούργημα,δεν αναρωτήθηκες ποτέ ότι ένα σωρό αντιθέσεις συνεισφέρουν στο αποτέλεσμα;Π.χ.το σφυράκι του πιάνου που χτυπάει τη χορδή,η αντίθεση της μελωδίας στο δεξί χέρι με αυτή του αριστερού κ.λπ.


Επομένως,ο Νόμος των νόμων είναι η Αντίθεση,γι' αυτό και δεν μπορεί να υπάρχει ζωή χωρίς θάνατο.
_________________
Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι' αλάργα βάσανα πολλά.
(Κώστας Βάρναλης)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
gianiss
Πρύτανης


Εγγραφή: 18 Ιούλ 2011
Δημοσιεύσεις: 6073

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Απρ 22, 2012 8:44 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Παράθεση:
Σε ένα αρμονικό σύστημα δεν μπορούν υπάρχουν αντίθετοι Νόμοι, που να ακυρώνουν ο ένας τον άλλον. Ή θα υπάρχει ο Νόμος της Ζωής ή ο Νόμος του Θανάτου.


Ο θάνατος είναι η σοφή επιλογή της ζωής να εξελιχθεί σε πολυπλοκότητα.
Είναι ένα ιδίωμα της «εξελιγμένης ζωής», είναι δηλαδή στοιχείο της φυσικής επιλογής.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Tetragonos
Πρύτανης


Εγγραφή: 30 Νοέ 2010
Δημοσιεύσεις: 960

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Απρ 22, 2012 9:45 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Οι ερμηνείες ζωής και θανάτου που δίνονται από τον άνθρωπο δεν μπορούν να γίνουν δεκτές ως αντικειμενικές.
Το να φτιάξουμε ένα ωραίο φιλολογικό περιτύλιγμα για να δικαιολογήσουμε κάτι που γνωρίζουμε εν τη γεννήσει μας φαίνεται ως μια γραφική προσπάθεια στα μάτια μου.

Και την ζωή και τον θάνατο την γνωρίζουμε όλοι και δεν μπορούμε να φανταστούμε τον θάνατο δίχως ζωή και ψάχνουμε να δικαιολογήσουμε αυτή την σχέση. Απλά γελοίο.

Υ.Γ.
Το πιανιστικό κομμάτι πότε πεθαίνει;
Ή δεν έχει ζωή;
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Απρ 22, 2012 10:42 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

1) Δηλαδή οι σχέσεις ζωής και θανάτου είναι επινόηση του ανθρώπου και όχι δομή της φύσης;

2)Η τέχνη αναδεικνύει τις αντιθέσεις της ζωής ως αυτοσκοπό,δεν είναι η ίδια ζωή.
_________________
Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι' αλάργα βάσανα πολλά.
(Κώστας Βάρναλης)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Tetragonos
Πρύτανης


Εγγραφή: 30 Νοέ 2010
Δημοσιεύσεις: 960

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Απρ 22, 2012 6:06 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

1) Η σχέση είναι επινόηση ανθρώπινη. Ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να συσχετίσει όχι η φύση.
2) Η τέχνη είναι μορφή ζωής. Μορφή που πηγάζει από ζώντα όντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Απρ 22, 2012 8:22 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

1)Δεν είναι αναγκαίες οι φυσικές σχέσεις; Τα πρωτόνια δεν απωθούνται απ' τα ηλεκτρόνια,αν δεν υπάρχει άνθρωπος να το παρατηρήσει;

2)Καλά,και η Λατινική από ζώντες ανθρώπους δημιουργήθηκε αλλά θεωρείται νεκρή γλώσσα.
_________________
Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι' αλάργα βάσανα πολλά.
(Κώστας Βάρναλης)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Tetragonos
Πρύτανης


Εγγραφή: 30 Νοέ 2010
Δημοσιεύσεις: 960

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Απρ 22, 2012 10:43 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

1) Αυτά είναι οι σχέσεις που παρατηρεί ο άνθρωπος πάνω τους. Για την φύση απλά είναι.
2) Εφόσον πέθανε κάποτε ζούσε.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Απρ 22, 2012 10:47 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

1)Και το "απλά είναι" ανθρώπινο είναι.Όλ' ανθρώπινα είναι;

2)Άρα και η τέχνη κάποτε πεθαίνει.
_________________
Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι' αλάργα βάσανα πολλά.
(Κώστας Βάρναλης)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Tetragonos
Πρύτανης


Εγγραφή: 30 Νοέ 2010
Δημοσιεύσεις: 960

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Απρ 23, 2012 10:02 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

1)Όλα ζωή είναι και ο άνθρωπος μια από τις εκφάνσεις της.

2)Άρα ζει η τέχνη.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
gianiss
Πρύτανης


Εγγραφή: 18 Ιούλ 2011
Δημοσιεύσεις: 6073

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Απρ 23, 2012 10:53 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Tetragonos έγραψε:
Οι ερμηνείες ζωής και θανάτου που δίνονται από τον άνθρωπο δεν μπορούν να γίνουν δεκτές ως αντικειμενικές.
Το να φτιάξουμε ένα ωραίο φιλολογικό περιτύλιγμα για να δικαιολογήσουμε κάτι που γνωρίζουμε εν τη γεννήσει μας φαίνεται ως μια γραφική προσπάθεια στα μάτια μου.

Και την ζωή και τον θάνατο την γνωρίζουμε όλοι και δεν μπορούμε να φανταστούμε τον θάνατο δίχως ζωή και ψάχνουμε να δικαιολογήσουμε αυτή την σχέση. Απλά γελοίο.

Υ.Γ.
Το πιανιστικό κομμάτι πότε πεθαίνει;
Ή δεν έχει ζωή;



Τι θα πει πως η “ζωή” και ο “θάνατος”, είναι ερμηνείες που δίνονται από τον άνθρωπο?

Δηλαδή δεν υφίστανται στην φύση σαν πραγματικότητα αυτές οι καταστάσεις?

Η περιγραφή τους δίδεται από τον άνθρωπο, και συνεπώς ΜΟΝΟ αυτή είναι υποκειμενική, όχι αυτή καθεαυτή η φυσική κατάσταση.

Και βεβαίως δεν μπορεί να νοηθεί θάνατος χωρίς προαπαιτούμενο την ζωή.
Είναι παραλογισμός , ενώ το αντίθετο μπορεί κάλλιστα να ισχύει.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Tetragonos
Πρύτανης


Εγγραφή: 30 Νοέ 2010
Δημοσιεύσεις: 960

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Απρ 23, 2012 1:27 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Αν η ζωή θεωρεί τον εαυτό της για παράδειγμα την κίνηση ηλεκτρονίων , τότε δεν γνωρίζει την έννοια θάνατος παρά μόνο την αλλαγή.
Η ζωή δεν πεθάνει απλά μεταλλάσσετε ή ανανεώνεται.
Είναι σαν να λες πως εσύ πεθαίνεις κάθε φορά που κάποια κύτταρα σου πεθαίνουν και γεννιούνται νέα.
Αλίμονο.
Η ζωή σαφώς δεν γνωρίζει ή αντιλαμβάνεται την έννοια θάνατος. Αν κάποιος πεθάνεις που είναι ένα «κύτταρό» της απλά μεταλλάσσεται.
Δεν υπάρχει κάτι άλλο πέρα από διάφορες μορφές ζωής.
Ο θάνατος είναι φανταστική εφεύρεση του ανθρώπου.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    www.filosofia.gr Αρχική σελίδα -> Φιλοσοφικοί Προβληματισμοί Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη σελίδα 1, 2, 3, 4, 5  Επόμενο
Σελίδα 1 από 5

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης





Μηχανισμός forum: PHPBB

© filosofia.gr - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του.

Υλοποίηση, Φιλοξενία: Hyper Center