Θ.ΒοήθειαςΘ.Βοήθειας   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Εγγεγραμμένα μέληΕγγεγραμμένα μέλη   Ομάδες ΧρηστώνΟμάδες Χρηστών  ΕγγραφήΕγγραφή  ΠροφίλΠροφίλ 
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Φιλοσοφία της Επιστήμης και της Θρησκείας
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενο  1, 2, 3 ... 421, 422, 423 ... 448, 449, 450  Επόμενο
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    www.filosofia.gr Αρχική σελίδα -> Φιλοσοφικοί Προβληματισμοί
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  

Είναι η θρησκεία και η επιστήμη συμβατές;
Ναι
23%
 23%  [ 25 ]
Όχι
60%
 60%  [ 63 ]
Μόνο αν η επιστήμη κατανοήσει τα όρια της
5%
 5%  [ 6 ]
Μόνο αν η θρησκεία κατανοήσει τα όρια της
10%
 10%  [ 11 ]
Σύνολο Ψήφων : 105

Συγγραφέας Μήνυμα
skapaneas
Πρύτανης


Εγγραφή: 13 Μάϊ 2007
Δημοσιεύσεις: 12421
Τόπος: Εδώ ........ Χρόνος: Τώρα ....... Τρόπος: Απλά + Λαϊκά

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιούλ 13, 2014 10:25 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

mars έγραψε:
skapaneas
έγραψε:


Το να μπορει κανείς να φιλοσοφει σημαινει να ξερει
Και σ΄αυτο θελω τη γνωμη σου
Πως φιλοσοφει καποιος ;
Κεντρικο σημειο στο φιλοσοφειν θεωρω βεβαιως : το ερωτημα


Ακριβώς αγαπητέ μου Σκαπανέα.
Πρέπει να ξέρει να φιλοσοφεί.

Αν εκλάβουμε τον όρο φιλοσοφία όπως μας τον αποκαλύπτει ο Πυθαγόρας..
φιλόσοφος θεωρείται ο φίλος και οπαδός της σοφίας.
Και η αρχή για να μάθει κάποιος να φιλοσοφεί είναι η επίμονη αναζήτηση του εαυτού του.
Την πραγματική όμως αλήθεια για τον εαυτό του..
δεν την έγραψε και δεν την είπε ποτέ κανένας.
Μόνο η φύση την γνωρίζει.
Και αυτό γιατί η κάθε ανθρώπινη οντότητα είναι μία διαφορετική
και ολοκληρωμένη μονάδα.
Ακολουθώντας την αναζήτηση του εαυτού του…αρχίζει να φιλοσοφεί.

skapaneas έγραψε:
Σχετκα με το δευτερο και με δεδομενο οτι γνωριζει καποιος να φιλοσοφει, γιατι νομιζεις οτι επιβαλλεται σε καποιον να φιλοσοφει ;


Διότι όταν αρχίσει να φιλοσοφεί είναι θέμα χρόνου να προσεγγίσει και την δική του αλήθεια,
την οποία όπως προείπα γνωρίζει μόνο η φύση.
Προσεγγίζοντας συνεπώς την φύση και με τον τρόπο που αυτή θέλει… εκτός ότι του αποκαλύπτεται..
αποκαλύπτει και την δική του αλήθεια που είναι μοναδική.
Καμία αλήθεια των άλλων δεν μπορεί και δεν γίνεται να του ταιριάζει απόλυτα.

Όταν ανακαλύψει τον εαυτό του…τότε μπορεί να λέει πως έμαθε
και ξέρει να φιλοσοφεί.
Αλλιώς πως;

Idea

Δεν ειμαι σε θεση να γνωριζω τι ειπε σχετικα ο Πυθαγορας, αλλά οπωσδηποτε αν : φιλοσοφος θεωρείται ο φίλος και οπαδός της σοφίας : τοτε ο θεωρουμενος φιλοσοφος δεν ειναι φιλοσοφος αλλά οπαδος οπως λες
Και ο οπαδος δεν ειναι σε θεση να φιλοσοφει
Ακολουθει τα χναρια του μπροσταρη

Κατα τη γνωμη μου

Φιλοσοφος ειναι ο γνησιος αναζητητης της αληθειας
Αυτος που αδιαφορει για τους παντες και τα παντα λογικα και ακολουθει το δικο του καθαρο ενστικτο λογου
Ο ανθρωπος που ακουει το λογο μεσα του να του ψιθυριζει τους ηχους της δημιουργιας
Και αυτος ταπεινα να καταγραφει τις συλλαβες που καταφερνει να διακρινει στον αρχεγονο παλμο
Μπορει μια
Μπορει δυο
Ισως και τρεις
Αλλά παραπανω αν ισχυριστει θα ειναι υβρις



Συμφωνω με το δευτερο που γραφεις οτι : καμια γνωστη αληθεια δεν ταιριαζει σε καποιον
Και οτι αρα η αληθεια του καθενος ειναι μοναδικη και μυστικη
Αλλά για να προσεγγισει καποιος τη φυση και να γνωρισει τον εαυτο του, μαλλον ειναι δυσκολο
Γιατι η φυση ειναι απεραντη απο τη μια και ο ανθρωπος μικρος
Αλλα και γιατι ο ανθρωπος θεωρειται πεπερασμενος και η φυση μπροστα του ειναι αιωνια
Αρα πως να προλαβει να τη γνωρισει ολοκληρωτικα και να γνωρισει συναμα και τον εαυτο του ;

Η μονη λογικα λυση θα ηταν να υπαρχει καπου μια "επιτομη" της φυσης χωρις κενα και ελλειψεις
Και ο ανθρωπος προσεγγιζοντας αυτο το "σημειο" και αγκαλιαζοντας το φιλοσοφικα να βρει τον εαυτο του

Αλλα που τετοια τυχη ;


Idea Λογος Θεωρια Πραξη Λειτουργια Κατασταση Αλληλεπιδραση Παραγωγη και Ο Ανθρωπος που τετραγωνιζει τον κυκλ
ο Idea η γη ειναι το σταυροδρομι του συμπαντος και η ελλαδα το φαναρι που φωτιζει το διαβα των ανθρωπων
στην ελλαδα ο ανθρωπος διδασκεται την επιστημη του λογου γιατι ο λογος του θεου δεν προσεγγιζεται διαφορετικα

_________________
Ο ανθρωπος ειναι ο λογος του συμπαντος
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email
skakos
Πρύτανης


Εγγραφή: 23 Σεπ 2009
Δημοσιεύσεις: 3594
Τόπος: Αθήνα, Ελλάδα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Ιούλ 14, 2014 10:54 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Είπεν ο Ιησούς:
Οι εικόνες είναι ορατές στον άνθρωπο,
αλλά το φως που υπάρχει εντός τους είναι κρυμμένο.
Το φως των εικόνων θα φανερωθεί στην εικόνα του φωτός του Πατρός,
αλλά η εικόνα Του είναι κρυμμένη
στο φως Του.

Είπεν ο Ιησούς:
Τώρα που βλέπετε τα είδωλά σας,
χαίρεστε. Αλλά όταν δείτε
τις εικόνες σας, που υπάρχουν πριν από σας
και που ούτε πεθαίνουν, ούτε αποκαλύπτονται,
πόσο θα αντέξετε;

...
_________________
Φιλοσοφία Επιστήμης και Θρησκείας: http://harmonia-philosophica.blogspot.com/2010/08/blog-post.html
The Limits of Science: http://harmoniaphilosophica.wordpress.com/2011/04/18/the-limits-of-science-2jszrulazj6wq-5/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
mark
Πρύτανης


Εγγραφή: 23 Ιούλ 2012
Δημοσιεύσεις: 2337

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 1:18 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ έγραψε:
mark έγραψε:

Ναι, είπα "τα σημεία δεν είναι άπειρα σε ένα ευθύγραμμο τμήμα". Γιατί δεν είναι άπειρα; Απλά γιατί δεν υπάρχουν σημεία. Το σημείο είναι κάτι που ορίζεται στα μαθηματικά, αλλά το οποίο δεν έχει φυσική υπόσταση. Στους μαθηματικούς, τους αρέσει το σημείο, ενώ οι φυσικοί το απεχθάνονται.

Αλλά να, βρήκα ένα λάθος μου, όταν έλεγα πιο πριν πως τα σημεία του σώματός μου είναι πεπερασμένα. Πάλι το ίδιο έπρεπε να είχα πει και τότε, πως δηλαδή δεν υπάρχουν σημεία στο σώμα μου, σωματίδια υπαρχουν, τα οποία είναι πεπερασμένα και με τον τρόπο που συνδέονται φτιάχνουν τη μορφή μου. Κεκτημένη ταχύτητα.


Δηλαδή ο Κάντορ πάει περίπατο τώρα; Γι' αυτό σου λέω ξεκαθάρισε πρώτα μέσα σου αν πραγματικά θέλεις να συζητήσεις ή να εκτονώνεσαι σε ανούσιους διαξιφισμούς.


Μη βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα, γιατί τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα νομίζεις και μετά να σε δω πώς θα ρίξεις τα μούτρα σου για να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα. Λοιπόν, μου είχες πει στην αρχή να ρωτήσω μαθηματικό, εγώ σου είπα πως θέλω φυσικό, γιατί μιλάγαμε για το σώμα μου, και εσύ μετά μου είπες πως και ένας φυσικός, από τη στιγμή που χρησιμοποιεί δυνάμει απειροσύνολα, το ίδιο μου κάνει, στο οποίο σου απάντησα πως τα δυνάμει άπειρα χρησιμοποιούνται για πρακτικές εφαρμογές. Ε, δε ρωτάω και μάγειρα καλύτερα, και αυτός δυνάμει απειροσύνολα χρησιμοποιεί, από τη στιγμή που βρίσκεται στον εν δυνάμει άπειρο χώρο και ανακατεύει εν δυνάμει άπειρα υλικά στοιχεία!

Πέρα από την πλάκα όμως, εγώ ουδέποτε ισχυρίστηκα πως πιστεύω αυτά που λέει ο Κάντορ για το άπειρο ή τον κόσμο της εμπειρίας. Ανέφερα τις απόψεις του Κάντορ για το άπειρο, αφού επέμενες να ρωτήσω μαθηματικό ή φυσικομαθηματικό, και ρώτησα τη γνώμη σου. Και τι μου είπες εσύ για αυτό; Μου έφερες την απόδειξη του Ράσελ πως το απόλυτο άπειρο, το οποίο αυθαίρετα και χασματικά το ταύτισες με το σύνολο όλων των συνόλων, δεν υπάρχει. Πες μου λοιπόν, γιατί και πώς το απόλυτο άπειρο είναι το ίδιο με το σύνολο όλων των συνόλων;

Αλλά σου είχα πει για το σύνολο όλων των συνόλων, ότι αυτό αποδυκνείεται πως η ύπαρξή του στην αφελή θεωρία συνόλων του Κάντορ οδηγεί σε αντίφαση. Ο Ράσελ συνεπώς απέδειξε πως η αφελής θεωρία συνόλων δεν είναι ορθή. Τι έγινε μετά; Έφτιαξαν την αξιωματική θεωρία συνόλων η οποία απαγορεύει το σύνολο όλων των συνόλων, έτσι ώστε να αποφευχθεί η αντίφαση, και να είναι η θεωρία συνεπής. Σε αυτή τη θεωρία, απλά απαγορεύεται να ορίσει κανείς το σύνολο όλων των συνόλων. Και είναι αυτή η αξιωματική θεωρία συνόλων που δεχόμαστε σήμερα και όχι την αφελή, για τη συνέπειά της δηλαδή. Όσο για το σύνολο όλων των συνόλων, διαβάζω πως υπάρχουν άλλες θεωρίες συνόλων στις οποίες αυτό επιτρέπεται και δεν οδηγεί σε αντίφαση, αν οριστεί το σύνολο διαφορετικά απ' ότι συνήθως, ως κλάση. Σε αυτές, δεν παίρνεις το σύνολο όλων των συνόλων, αλλά το σύνολο των κλάσεων, και επειδή μια κλάση ορίζεται ως μια συλλογή αντικειμένων με κοινές ιδιότητες, η οποία κλάση δεν μπορεί να περιέχει τον εαυτό της, η αντίφαση δεν υφίσταται και μπορεί κανείς να πάρει το σύνολο των κλάσεων. Το παράδοξο του Ράσελ δηλαδή εφαρμόζεται στα σύνολα και όχι στις κλάσεις.

Τελοσπάντων, όλα αυτά έχουν να κάνουν με τα μαθηματικά και τους αριθμούς. Και επειδή είμαι σίγουρος πως σε μπέρδεψα, και δεν μπορείς να καταλάβεις τη θέση μου, να σου πω τώρα τι πιστεύω εγώ σχετικά με το άπειρο, και να μη σε αφήσω έτσι. Ο κόσμος των αριθμών και του απείρου που ο Κάντορ μελέτησε, δεν ήταν ο κόσμος ο δικός μας, της εμπειρίας που λες και εσύ, ή των αισθήσεων, αλλά ο κόσμος των αθάνατων ιδεών, αυτός για τον οποίο κάνει λόγο ο Πλάτωνας ή ο Σωκράτης. Ο Κάντορ ήταν πραγματικά πρωτοπόρος σε αυτό, που μελέτησε με μαθηματικό τρόπο και μεγάλη ακρίβεια αυτόν τον κόσμο, μάλλον χωρίς ο ίδιος να καταλαβαίνει τι έκανε. Είναι μεγάλο κρίμα που βασανίστηκε και ταλαιπωρήθηκε έτσι.

Όπως λέει και ο Σωκράτης στον Γλαύκωνα στην Πολιτεία:

"Εν πρώτοις αυτό, που ελέγαμεν και τώρα, ότι έχει την ιδιότητα να ανυψώνη την ψυχήν εις θαυμαστά ύψη και την αναγκάζει να φιλοσοφή περί αυτής της φύσεως των αριθμών και να μην ανέχεται να της προβάλλουν εις τους υπολογισμούς της αριθμούς εφαρμοζομένους εις αισθητά και ορατά αντικείμενα· διότι γνωρίζεις βέβαια τι κάμνουν οι φημισμένοι, διά την περί ταύτα δεινότητά τους· εάν τις επιχειρή να διαιρέση, αυτήν την μονάδα διά της φαντασίας, τον περιγελούν και δεν θέλουν να ακούσουν τίποτε· αλλ' εάν εσύ την διαιρέσης, εκείνοι θα την πολλαπλασιάσουν, φοβούμενοι μήπως το έν φανή όχι έν, αλλά σύνολον πολλών μορίων. — Έχεις δίκαιον. — Τι δε νομίζεις, ότι θα απεκρίνοντο, ω Γλαύκων, αν κανείς τους ηρώτα: «περί ποίων αριθμών ομιλείτε, άνθρωποι; πού είναι αυταί αι μονάδες, όπως σεις τας παραδέχεσθε, απαραλλάκτως και κατά πάντα ίσας μεταξύ των, χωρίς να έχουν την ελαχίστην διαφοράν και αι οποίαι δεν αποτελούνται καθόλου από μόρια;»· τι νομίζεις, λέγω, ότι θα απεκρίνοντο; — Ότι ομιλούν περί των αριθμών, τους οποίους μόνον διά της φαντασίας ημπορεί κανείς, να συλλάβη και όχι με κανένα άλλον τρόπον."

Επίσης:

"Λοιπόν τι από τα δύο αυτά πράγματα νομίζεις ότι είναι ο αριθμός και η μονάς; — Δεν γνωρίζω καλά. — Συλλογίσου από εκείνα που είπαμεν ανωτέρω· διότι αν λαμβάνωμεν επαρκή γνώσιν της μονάδος ή διά της οράσεως ή διά καμμιάς άλλης αισθήσεως, τότε δεν θα ήτο από εκείνα που μας σύρουν προς την νόησιν της ουσίας, όπως είπαμεν προκειμένου και περί του δακτύλου· εάν όμως μαζί με την μονάδα μας παρουσιάζεται συγχρόνως και το αντίθετόν της, ώστε να μη μας φαίνεται περισσότερον έν παρά και το εναντίον του ενός, τότε πλέον έχομεν ανάγκην του κριτού, που να ξεχωρίση το πράγμα, και η ψυχή, ευρισκομένη εις απορίαν περά αυτού, θα ήτο ηναγκασμένη να εξεγείρη την νόησιν και να την ερωτήση τι είναι αυτή η μονάς· και τοιουτοτρόπως η γνώσις της μονάδος θα ήτο από εκείνα που σύρουν την ψυχήν και την στρέφουν προς την θεωρίαν του καθ' εαυτό όντος. — Αλλά πράγματι μας παρουσιάζεται υπό την διπλήν αυτήν όψιν η μονάς· διότι βλέπομεν συγχρόνως το ίδιον πράγμα και ως έν και ως άπειρα τον αριθμόν. — Και αφού αυτό συμβαίνει με την μονάδα, δεν θα συμβαίνη επίσης και με κάθε άλλον αριθμόν; Πώς όχι; Αλλ' όμως τας μεταξύ των αριθμών σχέσεις τας εξετάζει η αριθμητική και η λογιστική. — Μάλιστα. — Ώστε και αι δύο αυταί οδηγούν εις την αλήθειαν. Θαυμασίως μάλιστα.  — Θα είναι λοιπόν από εκείνα τα μαθήματα που εζητούσαμεν· και είναι πράγματι απαραίτητα εις τον στρατιωτικόν μεν, επειδή πρέπει να τα γνωρίζη διά την τακτικήν, εις τον φιλόσοφον δε, διότι πρέπει να εξέλθη από εκείνα, που είναι επιδεκτικά γενέσεως και φθοράς και να ανυψωθή εις την ουσίαν των πραγμάτων· άλλως ουδέποτε θα γίνη αληθινός μαθηματικός. — Όλα αυτά είναι αληθή."

Ένας αριθμός, σε αυτόν τον κόσμο των ιδεών έχει πραγματική υπόσταση, όπως άλλωστε και το άπειρο. Διότι στον δικό μας τον κόσμο, πώς μπορεί κανείς να απομονώσει έναν αριθμό, και να πει: να, ένας αριθμός! να ένα 1 ή ένα 2; Δεν μπορεί! Στον κόσμο των ιδεών, τα πράγματα γίνονται περίεργα και ακατανόητα για τον ανθρώπινο νου, ο οποίος δεν είναι συνηθισμένος σε τέτοια, με βάση τις αισθήσεις και την εμπειρία του. Σε αυτόν τον κόσμο λοιπόν, το μέρος είναι ισοδύναμο με το όλον, όπως έδειξε ο Κάντορ, αλλά και το απειροσύνολο των σημείων ενός ευθύγραμμου τμήματος είναι ισοδύναμο με το σύνολο των σημείων μιας ευθείας και ακόμα περισσότερο με το σύνολο των σημείων όλου του τρισδιάστατου χώρου, όπως και πάλι έδειξε ο ίδιος. Κάτι τέτοιο είναι εντελώς αντίθετο με την εμπειρία μας. Ο άνθρωπος όμως δεν ζει εξ' ολοκλήρου στον κόσμο της εμπειρίας, αλλά βρίσκεται επίσης και στον κόσμο των ιδεών. Κάτι τέτοιο του προκαλεί σύγχυση μεγάλη, καθώς στον κόσμο των ιδεών όλα φαίνονται σαν ένα και είναι ένα, ενώ στον κόσμο της εμπειρίας, ο ανθρώπινος νους μπορεί και τα ξεχωρίζει. Βρίσκεται δηλαδή με το ένα πόδι στον έναν κόσμο, και με το άλλο στον άλλο. Η σύγχυση προκαλείται όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί να πει πού ακριβώς βρίσκεται. Και φέρνει πράγματα και σκέψεις από τον κόσμο των ιδεών στον κόσμο της εμπειρίας, τα οποία μετά εκεί του φαίνονται αντιφατικά, και όντως είναι αντιφατικά για τον κόσμο της εμπειρίας. Οι δύο όμως αυτοί κόσμοι κάπως συνδέονται, και όταν και αν καταλάβουμε πώς επακριβώς γίνεται αυτό, τότε πιστεύω πως τα πράγματα θα είναι καλύτερα για όλους μας, τα διάφορα ψυχολογικά προβλήματα θα έχουν λυθεί, και αυτός ο κόσμος δε θα είναι όπως είναι τώρα, ο οποίος κυμαίνεται μεταξύ του αθλίου και του καλού, αλλά θα πάρει ανοδική πορεία.

Αλλά μιλούσαμε για το άπειρο και δεν είπα πολλά πράγματα για αυτό. Το άπειρο λοιπόν πιστεύω πως σίγουρα βρίσκεται στον κόσμο των ιδεών, όπου έχει πραγματική υπόσταση, όπως έλεγα και παραπάνω. Στον κόσμο της εμπειρίας όμως; Πού βρίσκεται το άπειρο; Είναι μόνο σε κατάσταση εν δυνάμει, όπως ισχυρίζεται ο Αριστοτέλης; Καταρχάς, το εν δυνάμει που λέει ο Αριστοτέλης μου φαίνεται πως δεν είναι σωστή έκφραση, διότι περιέχει τη δυνατότητα το άπειρο κάποιες φορές να γίνεται πραγματικά άπειρο, το οποίο ο Αριστοτέλης αποκλείει. Για παράδειγμα, αν πω εγώ πως ο Κώστας είναι εν δυνάμει πιλότος, εννοώ πως ο Κώστας τώρα δεν είναι πιλότος, αλλά μπορεί να γίνει, και όταν και εάν γίνει, τότε θα είναι εν ενεργεία πιλότος. Κάτι τέτοιο όμως αποκλείεται από τον αριστοτελικό τρόπο σκέψης γιατί αποκλείει το ενδεχόμενο το άπειρο να γίνει εν ενεργεία άπειρο, οπότε το εν δυνάμει άπειρο παραπέμπει σε λάθος συμπεράσματα. Όπως και να έχει, καταλάβαμε πώς το εννοεί ο Αριστοτέλης το εν δυνάμει άπειρο, κάτι το οποίο μπορεί να γίνει, αλλά δε γίνεται ποτέ, αντίθετα με τη συνηθισμένη έννοια, συνεπώς γίνεται μια κατάχρηση της έννοιας του εν δυνάμει.

Όπως λες:

ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ έγραψε:

Το άπειρο,λοιπόν,δεν είναι πεπερασμένο απλά αλλά μια διαδικασία όπου το ένα πεπερασμένο υπερβαίνει το άλλο κι αυτή η διαδικασία είναι δυνατόν να μην τελειώνει ποτέ..Καμιά αντίφαση,λοιπόν!


Μα αν μια διαδικασία είναι δυνατόν να μην τελειώνει ποτέ, τότε αυτή η διαδικασία είναι πραγματικά άπειρη μέσα σε πραγματικά άπειρο χρόνο! Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ τουλάχιστον αντιλαμβάνομαι καλύτερα το πραγματικά άπειρο, που ομολογώ πως δεν το αντιλαμβάνομαι καθόλου, παρά αυτό το εν δυνάμει άπειρο του Αριστοτέλη! Smile

Ο Αριστοτέλης άλλωστε είχε αυτή την άποψη για το άπειρο διότι πίστευε πως ο χώρος είναι συνεχής χωρίς διαστήματα. Κάτι το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τη σύγχρονη κβαντική θεωρία που λέει πως το ελάχιστο μήκος στον χώρο είναι το μήκος του Πλανκ (10-35m). Ε μα αν δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από αυτό το μήκος, τότε η θεωρία του εν δυνάμει απείρου, όσον αφορά στη διαίρεση του χώρου, αντιφάσκει με την κβαντική θεωρία.

Αυτά για αρχή!

https://www.youtube.com/watch?v=F_a9onaYGyw
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
skakos
Πρύτανης


Εγγραφή: 23 Σεπ 2009
Δημοσιεύσεις: 3594
Τόπος: Αθήνα, Ελλάδα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 1:34 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Η αρχή είναι το τέλος.
Αν υπάρχει το εν δυνάμει άπειρο στο μυαλό μας, σε έναν κόσμο με άπειρο χρόνο δεν θα υπάρξει τελικά;
_________________
Φιλοσοφία Επιστήμης και Θρησκείας: http://harmonia-philosophica.blogspot.com/2010/08/blog-post.html
The Limits of Science: http://harmoniaphilosophica.wordpress.com/2011/04/18/the-limits-of-science-2jszrulazj6wq-5/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 1:43 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

mark έγραψε:


Μη βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα, γιατί τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα νομίζεις και μετά να σε δω πώς θα ρίξεις τα μούτρα σου για να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα.



Κάποιος που ενδιαφέρεται για έναν πολιτισμένο διάλογο δεν ξεκινάει έτσι.Μάθε πρώτα τρόπους και μετά βλέπουμε...
_________________
Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι' αλάργα βάσανα πολλά.
(Κώστας Βάρναλης)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 1:51 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

skakos έγραψε:
Η αρχή είναι το τέλος.
Αν υπάρχει το εν δυνάμει άπειρο στο μυαλό μας, σε έναν κόσμο με άπειρο χρόνο δεν θα υπάρξει τελικά;


Αν το άπειρο υπάρχει,τότε θα πρέπει να ισχύει τουλάχιστον η ταυτολογία Άπειρο=Άπειρο,δηλαδή ότι περιέχει τον εαυτό του.Ποιος εαυτός,όμως,αφού αυτός δεν έχει όρια;

Άρα το άπειρο δεν υπάρχει,υπάρχει μόνο η δυνατότητα του πεπερασμένου να μετασχηματιστεί σε άλλο υπέρτερο μέγεθος
μέσω μιας επαναλαμβανόμενης διαδικασίας.
_________________
Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι' αλάργα βάσανα πολλά.
(Κώστας Βάρναλης)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
JollyRoger
Πρύτανης


Εγγραφή: 09 Ιαν 2011
Δημοσιεύσεις: 3608

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 2:15 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ έγραψε:
mark έγραψε:


Μη βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα, γιατί τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα νομίζεις και μετά να σε δω πώς θα ρίξεις τα μούτρα σου για να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα.



Κάποιος που ενδιαφέρεται για έναν πολιτισμένο διάλογο δεν ξεκινάει έτσι.Μάθε πρώτα τρόπους και μετά βλέπουμε...


Παράθεση:
Σε μια ψηλή κληματαριά
σταφύλια ολόγλυκα ένα κι ένα
κάτω απ’ τα φύλλα κρέμονταν
λαχταριστά και γινωμένα .

Τα λιγουρεύτηκε η αλεπού
και πάει , πηδάει για να τα πιάσει .
Ξαναπηδά , τεντώνεται
μ’ αδύνατο είναι να τα φτάσει !

«Σκασίλα μου!» , λέει φεύγοντας .
«Μονάχα ρόδινο έχουν χρώμα ,
μα δεν πιστεύω νά ‘γιναν .
Άγουρα και ξινά είν’ ακόμα !»
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 3:37 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη!
_________________
Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι' αλάργα βάσανα πολλά.
(Κώστας Βάρναλης)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
JollyRoger
Πρύτανης


Εγγραφή: 09 Ιαν 2011
Δημοσιεύσεις: 3608

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 4:29 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

αλλα λογια ν αγαπιομαστε μεγαλε...

1 σελιδα πραμα σου γραψε ο ανθρωπος... με μια γραμη το κανες ξυνο σταφυλι...
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 5:36 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Καλά εσένα σε μάθαμε τώρα,παίρνεις αξία απ' τους άλλους.Kι όσο πιο πολύ νομίζεις ότι δε μπορώ ν' απαντήσω τόσο πιο ευτυχισμένος θα είσαι.Γιατί να στο χαλάσω,λοιπόν;
_________________
Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι' αλάργα βάσανα πολλά.
(Κώστας Βάρναλης)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
gianiss
Πρύτανης


Εγγραφή: 18 Ιούλ 2011
Δημοσιεύσεις: 6073

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 5:57 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

skakos έγραψε:
Η αρχή είναι το τέλος.


Αυτό είναι σωστό και θεωρητικά ισχύει για κάθε σημείο της περιφέρειας ενός κύκλου.

.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
gianiss
Πρύτανης


Εγγραφή: 18 Ιούλ 2011
Δημοσιεύσεις: 6073

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 6:00 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ έγραψε:
skakos έγραψε:
Η αρχή είναι το τέλος.
Αν υπάρχει το εν δυνάμει άπειρο στο μυαλό μας, σε έναν κόσμο με άπειρο χρόνο δεν θα υπάρξει τελικά;


Αν το άπειρο υπάρχει,τότε θα πρέπει να ισχύει τουλάχιστον η ταυτολογία Άπειρο=Άπειρο,δηλαδή ότι περιέχει τον εαυτό του.Ποιος εαυτός,όμως,αφού αυτός δεν έχει όρια;

Άρα το άπειρο δεν υπάρχει,υπάρχει μόνο η δυνατότητα του πεπερασμένου να μετασχηματιστεί σε άλλο υπέρτερο μέγεθος
μέσω μιας επαναλαμβανόμενης διαδικασίας.


Υπάρχει άπειρο αλλά δεν είναι μέγεθος, δεν είναι ένα μαθηματικό σύνολο, δεν είναι “το” υπερσύνολο.
“Είναι” άπειρο!!!.
Δεν διαιρείται , δεν πολλαπλασιάζεται, δεν μειώνεται, δεν αυξάνει.

Είναι αυτό που “τρέλανε” πολλούς μαθηματικούς, όσους θέλησαν να το ορίσουν ως “απειροσύνολο”.
Πως είναι δυνατόν να είναι ένα σύνολο?
Κάθε σύνολο ορίζεται, είναι δηλαδή πεπερασμένο , είναι το “άθροισμα”.
Άθροισμα άπειρων μονάδων δεν υπάρχει (μόνον στη φαντασία των “τρελών” )

Κάθε μέγεθος που αυξάνει , τείνει προς το άπειρο , αλλά ποτέ δεν γίνεται άπειρο , γιατί απλά αν γινόταν , θα μιλούσαμε για ένα “άπειρο” μέγεθος .

“Άπειρο” μέγεθος ΔΕΝ υπάρχει.


.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 7:15 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Αν το άπειρο υπάρχει,τότε θα πρέπει να ισχύει τουλάχιστον η ταυτολογία Άπειρο=Άπειρο,δηλαδή ότι περιέχει τον εαυτό του.Ποιος εαυτός,όμως,αφού αυτός δεν έχει όρια;
_________________
Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι' αλάργα βάσανα πολλά.
(Κώστας Βάρναλης)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
JollyRoger
Πρύτανης


Εγγραφή: 09 Ιαν 2011
Δημοσιεύσεις: 3608

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 8:44 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ έγραψε:
Καλά εσένα σε μάθαμε τώρα,παίρνεις αξία απ' τους άλλους.Kι όσο πιο πολύ νομίζεις ότι δε μπορώ ν' απαντήσω τόσο πιο ευτυχισμένος θα είσαι.Γιατί να στο χαλάσω,λοιπόν;
newsflash: ο συνομιλητης δεν ταυτιζεται με το θεμα!
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρύτανης


Εγγραφή: 12 Μάρ 2004
Δημοσιεύσεις: 18504

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 17, 2014 8:57 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Don't worry,be happy!
_________________
Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι' αλάργα βάσανα πολλά.
(Κώστας Βάρναλης)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    www.filosofia.gr Αρχική σελίδα -> Φιλοσοφικοί Προβληματισμοί Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενο  1, 2, 3 ... 421, 422, 423 ... 448, 449, 450  Επόμενο
Σελίδα 422 από 450

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης





Μηχανισμός forum: PHPBB

© filosofia.gr - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του.

Υλοποίηση, Φιλοξενία: Hyper Center