Θ.ΒοήθειαςΘ.Βοήθειας   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Εγγεγραμμένα μέληΕγγεγραμμένα μέλη   Ομάδες ΧρηστώνΟμάδες Χρηστών  ΕγγραφήΕγγραφή  ΠροφίλΠροφίλ 
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Μια Ιστορια
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενο  1, 2, 3 ... 15, 16, 17
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    www.filosofia.gr Αρχική σελίδα -> Ελεύθερες Απόψεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
eleonora
Πρύτανης


Εγγραφή: 19 Οκτ 2009
Δημοσιεύσεις: 910
Τόπος: Των Ονείρων...

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Σεπ 21, 2010 9:51 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

kaneis έγραψε:
ο κόσμος είναι μια θάλασσα που όσο βυθίζεσαι τόσο λιγότερο πνίγεσαι και όταν πνίγεσαι το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να βρείς τον τρόπο να ηρεμήσεις μέχρι να ξαναβυθιοστείς, μουσική ένας μέρος που σε ηρεμεί μια βουτιά στη θάλασσα μια βόλτα στη φύση η κάτι παρόμοιο, αναωτιέμαι τι πιο σημαντικό υπάρχει απ αυτό εκείνη την ώρα και όλες τις άλλες

Razz

Αν δεν ήμουν τόσο άγρια ερωτευμένη με άλλον, θα μπορούσα ακόμα και να ερωτευτώ τον παράλογο Λόγο σου.
Άνθρωπε που επιδιώκεις να προκαλείς το μίσος, δείχνοντας τον μόνο δρόμο για την αγάπη...
Εκείνον της κάθαρσης μέσω της τριβής.

Twisted Evil Embarassed Twisted Evil
_________________
Εδώ, στην αγκαλιά της δυνατής τούτης γης που οι θαλασσινοί άνεμοι σέρνονται πάνω της...
Rainer Maria Rilke
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
skeptomenh gynaika
Πρύτανης


Εγγραφή: 15 Σεπ 2007
Δημοσιεύσεις: 891

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Σεπ 21, 2010 10:03 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Δεν ειναι τα πεδιλα φιλε κανεις το προβλημα.

Ακομη κι αν τα βγαλω,τα χαλικια θα παραμενουν εκει.

Μπορω να σου πω,πως σεβομαι τα πεδιλα που υπαρχουν στα ποδια μου γιατι αντλω δυναμη και υπομονη δια μεσου αυτων και συνεχιζω το δρομο,μεχρι να γνωρισω που οδηγει.


Θελω και προσπαθω να εστιασω στην θετικη τους συνεισφορα,παρα στην αρκετα δυσαρεστη αισθηση που προκαλει η επαφη τους με τα χαλικια.

Θα μπορουσε να ειναι χειροτερη η κατασταση διχως καθολου πεδιλα.


Που θα εστιαζομουν εκεινη την ωρα αν δεν υπηρχαν;...
_________________
Σημειο+Ευθεια=Ερωτας
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
3fimos
Πρύτανης


Εγγραφή: 16 Μάρ 2008
Δημοσιεύσεις: 669

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Σεπ 21, 2010 12:49 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Φιλη μου skeptomenh , μετετρεψε τα χαλικια στην επιθυμεια που σε ενωνει & φθανει στο σημειο να ειναι αρνητικη αυτην η επαφη . Μετετρεψε την στιγμη της αρνητικης επαφης .
Μην συνηθιζεις την πορεια με τα πεδιλα ..
Τα χαλικια υπηρχαν πριν απο τα πεδιλα ..
Βγαλε τα πεδιλα, & αφεσου στον πονο, που θα ειναι γλυκος, γιατι νιωθεις την ολοκληροτητα που περιεχεται σε καθε στιγμη που μπορεις να επιλεξεις ..
Ειναι ευχαριστηση & μονο που κανεις την συνεργασια με τον χωρο για να μαθεις απο τον ιδιο την ιστορια της υπαρξης του
Πρεπει να νιωσουμε τα παντα που μπορουν να υπαρξουν .
Ειμαστε "συλλεκτες", ..ειναι η εργασια μας ...
Χρησιμοποιησε την μνημη της αναμνησης σου, διχως αναμνηση για να δεις το φως που υπαρχει .
Δεν εισαι μονη σου, ειμαι & εγω διπλα σου.
Αυτο που μπορεις να γινεις προσπαθεις να μαθεις .
_________________
...ΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΑ & ΤΙΠOΤΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ....
..Eιμαστε αυτο που κατακτουμε ..
.Κατακτουμε αυτο που ειμαστε
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
kaneis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιούλ 2004
Δημοσιεύσεις: 2376

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Σεπ 21, 2010 1:36 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

σκεπτόμενη κατάλαβα ήταν η μουσική σου εκείνη την ώρα τα πέδιλα, αυτό που ήθελα να πώ ήταν να μην πτοείσαι όταν πιάνουν τα αρνητικά ή να μην τα κοιτάς αρνητικά όταν τα ξανασκέφτεσαι, όταν τα ξανακοιτάς και λές πω ρε πούστη μου τι μαλακίες έκανα, δεν έχουν σημασία ούτε αυτά ούτε τα άλλα παρα μόνο στο ότι συνεχίζουμε να περπατάμε καλύτερα ξέρωντας τα


ελεονώρα εσύ κ αν ξέρεις να κάνεις έναν άντρα να νιώθει ωραία.... αλλά έτσι είναι τα ερωτικά, κ ας σ αρέσουν όλοι υπάρχει πάντα αυτός ο ένας που είναι πιο πάνω. Δεν έχω παρά να το αποδεχτώ αυτό και να ευχηθώ σ αυτόν τον ένα να συνειδητοποιήσει την τύχη του ( καλό κουράγιο δηλαδή Razz)
όσο για την τριβή έχει ως εξής, είναι αγάπη αν χώσεις ένα χαστούκι σ αυτόν που χει πάθει σοκ αλλά απ τη στιγμή που αρχίζεις και τους βλέπεις όλους σοκαρισμένους ίσως είναι η ώρα να σκεφτεις ότι έχεις κωλοχαρακτήρα, καλή η αποθέωση αλλά καλή και η αλήθεια Very Happy
ακόμα γελάω με την κεσσα και τον οπύργο Laughing
_________________
ο ηλιος δεν σηκωνει τα πεπλα αλλα τα φανερωνει
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
eleonora
Πρύτανης


Εγγραφή: 19 Οκτ 2009
Δημοσιεύσεις: 910
Τόπος: Των Ονείρων...

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Σεπ 21, 2010 3:18 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

kaneis έγραψε:
... αλλά απ τη στιγμή που αρχίζεις και τους βλέπεις όλους σοκαρισμένους ίσως είναι η ώρα να σκεφτεις ότι έχεις κωλοχαρακτήρα, καλή η αποθέωση αλλά καλή και η αλήθεια...

Razz

Μα ΕΧΩ κωλοχαρακτήρα! Και δεν μπορώ να τον αλλάξω, αλλά μόνο να τον καταλάβω και να τον ελέγξω, όπως πολύ σωστά μου έχει κατ' επαναληψη υποδείξει (πολύ έμμεσα και ευγενικά) η Σκεπτόμενη Γυναίκα. Που ειλικρινά την ευγνωμονώ για την υπομονή και την κατανόηση που μου δείχνει.
Φίλη μου Σκεπτόμενη, νομίζω ότι κάπως σε έχω καταλάβει.
Τα χαλίκια, υπάρχουν έτσι κι αλλιώς. Με πέδιλα ή χωρίς. Τόσο όμως αυτά όσο και τα πέδιλα, είναι σημεία αναφοράς, σημεία όπου μπορείς να εστιάσεις την προσοχή σου για να συντονιστείς και να καταλάβεις όσο γίνεται το ΟΛΟΝ του οποίου αποτελούν εκδηλώσεις. Μπορεί το ένα να σε περισπά, αλλά πάντα υπάρχει το άλλο να σε κεντρίζει.

Είχα κι άλλα να πω, αλλά με καλεί το καθήκον...
_________________
Εδώ, στην αγκαλιά της δυνατής τούτης γης που οι θαλασσινοί άνεμοι σέρνονται πάνω της...
Rainer Maria Rilke
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kaneis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιούλ 2004
Δημοσιεύσεις: 2376

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Σεπ 23, 2010 12:09 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

είσαι κρυφό ταλέντο τελικά!!!
τεσπα για τον δικό μου κωλοχαρακτήρα έλεγα σκυλομετανιωμένος για τα άσχημα λόγια. Embarassed
Να κάνω και μια διόρθωση, κωλοχαρακτήρα δεν έχεις αν τους βλέπεις όλους υστερικούς, αυτό ισχύει αρκεί να σκεφτεί κανείς πόσους ξέρει που ναι γαλήνιοι αλλά πραγματικά όχι σαν αυτους στις διακοπές που είναι επιβεβλημένη γαλήνη Rolling Eyes , αλλά αν σε χαλάει αυτό με οποιοδήποτε τρόπο, γίνεσαι ένας απ αυτούς. Έτσι και αν ρωτήσεις κάποιον γιατί δεν έχει γαλήνη θα σου πει μα που να βρώ μέσα στο χάος, τον χαλάει δηλαδή κατα κάποιο τρόπο ο κόσμος. Να μη σε χαλάει τα δύο που ξέρω ότι σημαίνει είναι ότι η θα νιώθεις τέτοια απόσταση απ όλη αυτή την τρέλα,επειδή έχεις σταματήσει τη δικία σου, και το καλύτερο που θα χεις να δώσεις είναι η αδιαφορία ή θα πλησιάσεις θα μπείς στο παιχνίδι που σημαίνει ότι θα σαι έτοιμος να ακολουθήσεις ότι κατέβει στο μυαλό του καθενός, τότε διακσεδάζεις πιο πολύ αλλά για μερικούς απο μας είναι δύσκολο αυτό το τελευταίο
_________________
ο ηλιος δεν σηκωνει τα πεπλα αλλα τα φανερωνει
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
lorenzo
Λέκτωρ


Εγγραφή: 29 Μάρ 2005
Δημοσιεύσεις: 39
Τόπος: kriti

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Σεπ 25, 2010 9:22 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Αύριο είπες



Αύριο είπες

Θάν’ αργά

Ίσως και όχι

Σίγουρα όμως

νωρίς δεν θα ‘ναι

Αύριο είπες

Όλα τελειώνουν

Ίσως και όχι

Σίγουρα όμως δεν αρχίζουν

Συνέχισες το περπάτημα

γυρίζοντας την πλάτη στη βροχή

- που ολόγυρα συνέχιζε να πέφτει -

Κάπου στο βάθος έλεγες

Εκεί …

στον μακρινό ορίζοντα

Δεν μπορεί

Κάπου εκεί …

Δεν βρέχει
_________________
Μόνο μια λάμψη ο άνθρωπος¨ κι αν είδες είδες.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
skeptomenh gynaika
Πρύτανης


Εγγραφή: 15 Σεπ 2007
Δημοσιεύσεις: 891

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Οκτ 18, 2010 7:39 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Και ηρθε εκεινο το καλοκαιρι,που η ευτυχια του παιδιου σταματησε.
Τελος πια οι βολτες στον Ηλιο,στον ανεμο και στη βροχη.
Τα νεα επεσαν σαν πυροβολισμος,απο τον πατερα που ηρθε να παρει το παιδι μαζι του,στη δηλητηριασμενη πολη.Ο φοβος αρχισε να κοβει βολτες και η ανησυχια φωλιασε στην καρδια του παιδιου.
Θα εφευγαν μαζι το επομενο πρωι με το πρωτο πρωινο λεωφορειο.
Το ταξιδι ηταν εννια ωρες.λεωφορειο,καραβι,λεωφορειο.Η μυρωδια απο τη θαλασσα,ηταν το τελευταιο πραγμα που θα επαιρνε μαζι του,η τελευταια
αναμνηση απο την ελευθερια που ηταν το οξυγονο του...Ενιωθε να πνιγεται. Που ειναι τωρα μια μασκα οξυγονου;
Μεχρι το λεωφορειο να φτασει στο λιμανι,το παιδι,ελπιζε πως κατι θα συμβει,κατι θα αλλαξει στην πορεια και θα γυρισει πισω. Δεν ηθελε να δεχτει πως αντι να πηγαινουν προς τα πισω,συνεχιζαν τη διαδρομη προς τα μπροστα...
Ακουμπισμενο τωρα στην κουπαστη του καραβιου,ενιωθε τα δακρυα του,να ανακατευονται με τα δακρυα της θαλασσας.Μπορουσε να διακρινει την αλμυρα της που αλλαζε ενταση στη γευση των δακρυων του.
Ενιωθε να γινεται ενα μαζι της.Ενιωθε την αγαπη της και την αγκαλια της.
Πως θα πηγαινε το παιδι να συναντησει τη μητερα του;Πως θα μιλουσε σε ενα ανθρωπο που ποτε δε γνωρισε;Ενα ανθρωπο εντελως ξενο,απομακρο στην ψυχη του και αγνωστο;...
Θεε μου...ποσος φοβος 'σεισμος να γινοταν,δε θα γκρεμιζοταν η ψυχη περισσοτερο απο τουτο εδω το σεισμο του ξεριζωμου.
Εξι χρονων,ποσο δυνατος μπορεις να φανεις οταν αναποδογυριζουν αλλοι τη ζωη σου;
Οταν καθε τι σταθερο,αλλαζει;Μεγαλωμενος απο εξι μηνων με τον παππου και τη γιαγια μακρια απο τους γονεις με ελαχιστες επισκεψεις μονο απο τον πατερα, πως να μην τρεμεις;...
Εβλεπε να ξεμακραινει το καραβι απο το λιμανι και δεν το αντεχε.
Καθε ελπιδα να γυρισει πισω,εσβηνε...
_________________
Σημειο+Ευθεια=Ερωτας
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
skeptomenh gynaika
Πρύτανης


Εγγραφή: 15 Σεπ 2007
Δημοσιεύσεις: 891

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Μάρ 14, 2011 2:38 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Απλα χαθηκα καπου και ψαχνω στο σκοταδι να με βρω και παλι.
Το πως συνεβη,ειναι αυτη η ιστορια ...
Δεν σπουδασα και δεν διδαχτηκα πως να γραφω.Στοχος μου δεν ηταν και δεν ειναι να γινω συγγραφεας.
Απλα εχω φουρκα,εχω πικρα και μεγαλη σκασιλα και απελπισια με τον εαυτο μου,που δε μπορω να αποφασισω αν πρεπει να σταματησω να γραφω εδω ,η να το αναβαλλω για αργοτερα...
Που βρισκομαι και πως βρεθηκα σε μια θεση απιστευτη...
Νιωθω να γυρνω συνεχεια γυρω γυρω απο την ουρα μου.
Ο εχθρος ειναι παντου...διπλα μου,μεσα μου...
Δε μπορω πια να ξεχωρισω αν ειναι αποκυημα της φαντασιας η οχι.
Και τι πραγμα ειναι φανταστικο και τι οχι ποιος μπορει να μας πει με σιγουρια τελικα...;

Οταν ο ανθρωπος που ακολουθας στο αγνωστο,εχοντας πιστεψει σε κεινον,δηλαδη στον εαυτο σου στην τελικη,πως θα σε σωσει απο το κακο,ποιο κακο,δεν εχει σημασια...ισως το δικο σου κακο...τελικα ειναι εκεινος που σε ριχνει στο φως και στο σκοταδι,γιατι δεν ειναι αντιθετα,αλλα ενα και το ιδιο πραγμα.

Στο διαβολο ολα.

Και το παιδι χαμογελασε.

Η ζωη ειναι τοσο ομορφη...ειναι τοσο γλυκια...
Οση τρελα κι αν χρειαζεσαι για να ζεις απλως.Για να αποφασισεις να τη συνεχιζεις.
Ποια σημασια να εχει πια η Γραμματικη και το Συντακτικο;
Οι κανονες ειναι ιδιοι για ολους.


Φθινοπωριασε.
Το ονομα αλλαζει.Τα γραμματα μενουν ιδια.
Οι εποχες αλλαζουν.

Ξαπλωνοντας στο κρεβατι της κλινικης κοιτω το λευκο ταβανι.
Διακρινω σιγα σιγα τις εικονες θολες στην αρχη,εντονες κατοπι.
Ενα παιδι τρεχει μεσα στα χωραφια.

Καλοκαιρι.
Τα γονατα εχουν ματωσει αμετρητες φορες και σημαδευτει απο τα χτυπηματα.

Ενα παιδι σε σωμα μεγαλου.Ενας μεγαλος σε σωμα παιδιου.
Εχει σημασια η ηλικια;Σχεδον ποτε.Σημασια εχουν τα σημαδια,τα Ιχνη,που μενουν πανω σου απο τα χτυπηματα και σε διαμορφωνουν σαν Χαρακτηρα.Σε χαραζουν,σε σμιλευουν.

Θυμαμαι...

Ο Ηλιος ηταν πατερας μου
Ο Αερας φιλος και φιλη μου
Η βροχη μητερα μου.

Ημουν μονη μα δεν ημουν μονη..Ειχα ολα οσα οι υπολοιποι δε μπορουν να δουν γιατι προσεχουν μονο οσα τους παρακινουν οι αλλοι να δουν λες και οι ιδιοι τους ειναι τυφλοι η ανημποροι να το κανουν...

Γεννηθηκα ελευθερη και μονη.Ελευθερη να μην ανηκω σε κανεναν αλλα και σε ολους.
Ελευθερη να μην διχαζομαι για το ποιον και τι θα πρεπει να αγαπω και τι οχι.
Ελευθερη να ειμαι παντου και πουθενα.

Μα ανεκαθεν,το τιμημα ηταν και ειναι μεγαλο της Ελευθεριας.
Ειναι μια μοναξια ατελειωτη,μια διαρκης αναζητηση του εαυτου,της ενωσης μαζι του.
Πονος και Ερωτας...Ναι η Ελευθερια ειναι ο αληθινος Ερωτας και φτανει στο απωτατο σημειο της,την Αγαπη.
Γιατι πονα να φτασεις να γινεις ελευθερος,να φτασεις να μπορεις την υπαρξη σου μακρια απο σενα,απο τις αναγκες σου,μακρια απο τον πονο του χωρισμου σου απο τον εγωισμο σου.
Να αντεχεις να γεννιεσαι και να πεθαινεις μονος,διαλυμενος μεσα στα παντα,μεσα στην αταραξια της υπαρξης,μεσα στην ανυπαρξια.



Μια ανοιχτη πληγη ειναι ο Ερωτας.Και η ζωη;Ενας ασταματητος ερωτας- πονος που προκαλει επιθυμια για συνεχη προσπαθεια να κλεισει την πληγη του που βρισκεται μεσα της.
Εχει αναγκη να κλεισει.
Βρε μηπως ειναι ολα μια Ψευδαισθηση;...



Θυμαμαι εκεινο το ξημερωμα του Οκτωβρη.

Ολη μου η νυχτα ηταν γεματη εφιαλτες.Γεματη ανθρωποκυνηγητο.
Ξαφνικα ,κατα τις δωδεκα και κατι περασμενα μεσανυχτα ακουστηκε ενα χτυπημα στην πορτα του δωματιου μου κανοντας με να πεταχτω απο το κρεβατι τρεμοντας.Νυχοπατω.Η σκια ενος ανθρωπου,φαινεται αργα να κολλα πανω στο τζαμι του παραθυρουυ,προσπαθωντας να δει μεσα απο την δαντελωτη κουρτινα που κι αυτη σκεπαζεται απο μια αλλη,βαμαβακερη λευκη.
Τα χτυπηματα δυναμωνουν...Περνα ενα λεπτο με κρατημμενη την ανασα μου.
Ξαφνικα σταματουν,το ιδιο ξαφνικα οπως αρχισαν.
Θεε μου,φοβαμαι τοσο...για πρωτη φορα φοβαμαι...
Ειναι και παλι αυτος...με ξετρυπωσε και παλι,μεσα σε δυο μερες .Στο νεο μερος που βρηκα να κρυφτω.
Το δωματιο του ξενοδοχειου μυριζει μουχλα και υγρασια και το κλιματιστικο δε δουλευει.Δυστυχως,ηταν και το μοναδικο δωματιο που μπορουσα να βρω καταφυγιο,διχως να προκαλεσω τις υποψιες του ανθρωπου που ειχα αναγκη να πιστεψω και πιστεψα,που αγαπησα και εμπιστευτηκα για μια ακομη φορα.
Εξω κανει κρυο και μεσα στην ψυχη και στο δωματιο,παγωνια και φοβος με εχουν τυλιξει.
Μου ερχεται να ουρλιαξω ,να βρισω το ξενοδοχειο,τους υπαλληλους του,που ειναι ανευθυνοι,αυτον που το εχει κανει παιχνιδι να παιζει με τα αρχεγονα ενστικτα μου της αυτοσυντηρησης και αυτοπροστασιας και μενα που πετρωνω καθε φορα απο το φοβο αν σπασει την πορτα μου ξαφνικα,απο που θα αποδρασω;;;;;; Πως θα γλιτωσω;
_________________
Σημειο+Ευθεια=Ερωτας
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Δάκης Μαυροφρείδης
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2007
Δημοσιεύσεις: 2627
Τόπος: Αθήνα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Μάρ 14, 2011 8:59 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

skeptomenh gynaika, πού ήσουν; Μπορεί να μη σε ξέρω αλλά χαίρομαι που έγραψες ξανά
_________________
Δεν υπάρχει τίποτα πιο θαυμαστό και αξιόλογο από την ανάδειξη του ωραίου. Αρκεί, ο σκοπός της ίδιας της πράξης να μην αναλώνεται μέσα σε μια ανερμάτιστη και φλύαρη ματαιοδοξία

Δ.Μ.

http://d-mavrofrides.simplesite.com
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email
Νικοτίνη
Νεοφώτιστος


Εγγραφή: 14 Απρ 2011
Δημοσιεύσεις: 3

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Απρ 14, 2011 1:09 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Καλησπέρα σας. Υποθέτω πως σ'αυτό το topic γράφετε τις ιστορίες γενικά.
Το πιο εύκολο καταφύγιο, διέξοδο, απόδραση. κρυψώνας είναι το ψέμα.
Διαβάστε παρακάτω μια απίστευτη ιστορία για το πιο δολοφονικό ψέμα στην ιστορία του ανθρώπου.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΗΤΑΝ ΙΟΣ ΚΑΙ ΣΒΗΣΤΗΚΕ....
Δεν θα εκπλαγείτε απλώς αλλά θα σοκαριστείτε. Ενδέχεται δε, να ανακαλύψετε και φιλοσοφικές προεκτάσεις σε αυτή την ιστορία. Μια ολιστική προσέγγιση ψυχοκοινωνικής αποκάλυψης.
Κάποιες παραδοσιακές έννοιες επίσης ίσως ανατραπούν.
Πχ υπάρχει το ισχυρότατο δόλωμα της ηρωίνης με μικρό ψέμα αφού και όσοι κάνουν χρήση ξέρουν οτι είναι παγιδευμένοι. Το ισχυρό δόλωμα κάνει τους πιο πολλούς καχύποπτους και αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα.
Αυτό που σαρώνει με ασύλληπτους αριθμούς παγκοσμίως είναι ο συνδιασμός ελάχιστου σχεδόν αδιόρατου δολώματος με ένα τεράστιο ψέμα. Κανείς δεν μπορεί να αποσαφηνίσει τι ακριβώς συμβαίνει. Η τέλεια παγίδα.
Ένα άλλο πάλι είναι η αποσπασματική παράθεση λέξεων ή φράσεων ή γεγονότων από τις γραφές από διάφορους προσηλυτιστές. Ένα άλλο είναι αυτό που πρεσβεύουν τα κάθε λογής χαρτόμουτρα και "χαρτόμουτρα" στον ψευδόκοσμο του τζόγου και "τζόγου" που διαβιούν και καταστρέφουν ζωές εκτός της δικής τους έχοντας κάποιο ισχυρό κι ενίοτε μπονβιβερίστικο άλλοθι (σε αυτή τη περίπτωση τα σύνορα ανάμεσα στο ψέμα και τον ίδιο τον φορέα γίνονται δυσδιάκριτα).
Φυσικά υπάρχει άπειρη διαβάθμιση του ψέμματος σε κάθε έκφανση της ζωής. Το κορυφαίο όμως είναι κατά την άποψή μου αυτό που θα διαβάσετε σε αυτήν την ιστορία.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
skeptomenh gynaika
Πρύτανης


Εγγραφή: 15 Σεπ 2007
Δημοσιεύσεις: 891

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Απρ 25, 2011 3:04 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

...
_________________
Σημειο+Ευθεια=Ερωτας
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Νικοτίνη
Νεοφώτιστος


Εγγραφή: 14 Απρ 2011
Δημοσιεύσεις: 3

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Απρ 26, 2011 6:53 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

....
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Eternity
Νεοφώτιστος


Εγγραφή: 25 Απρ 2011
Δημοσιεύσεις: 4

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Απρ 26, 2011 9:49 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΩΝ ΔΗΜΙΩΝ


" ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ
ΙΟΥΔΕΣ
ΠΛΗΘΩΡΑ ΓΥΡΩ ΜΑΣ
ΣΧΟΙΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΕΜΑΣΤΟΥΝ
ΔΕΝ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ
ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟ
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗΣ
ΕΝΘΥΛΑΚΩΝΟΥΝ Τ ΑΡΓΥΡΙΑ
ΔΙΧΩΣ ΑΙΔΩ
ΚΑΘΩΣ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥΣ ΕΦΗΣΥΧΑΖΕΙ
Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΩΝ ΔΗΜΙΩΝ
ΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΚEΡΔΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΕΠΙΟΥΣΙΟ
ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΖΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ"


ΛΟΥΚΑ ΡΑΛΛΗ
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Eternity
Νεοφώτιστος


Εγγραφή: 25 Απρ 2011
Δημοσιεύσεις: 4

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Απρ 26, 2011 9:56 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

"Η ΑΠΟΔΡΑΣΗ

Κελί απαραβίαστο
η μοναξιά του.
Δίχως κιγκλιδώματα και δεσμοφύλακες
παράλογα λογική
ανθρώπινη.

Κάθε προσπάθεια να αποδράσει
μια νέα σύλληψη.
Ώσπου, συνειδητά
στήριξε περίστροφο στον κρόταφο
και δραπέτευσε"
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    www.filosofia.gr Αρχική σελίδα -> Ελεύθερες Απόψεις Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενο  1, 2, 3 ... 15, 16, 17
Σελίδα 17 από 17

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης





Μηχανισμός forum: PHPBB

© filosofia.gr - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του.

Υλοποίηση, Φιλοξενία: Hyper Center