Θ.ΒοήθειαςΘ.Βοήθειας   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Εγγεγραμμένα μέληΕγγεγραμμένα μέλη   Ομάδες ΧρηστώνΟμάδες Χρηστών  ΕγγραφήΕγγραφή  ΠροφίλΠροφίλ 
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Η απόρριψη της αιτιακής αναγκαιότητας και οι συνέπειές της
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενο  1, 2, 3 ... 22, 23, 24 ... 32, 33, 34  Επόμενο
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    www.filosofia.gr Αρχική σελίδα -> Φιλοσοφικοί Προβληματισμοί
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Bugman
Πρύτανης


Εγγραφή: 03 Ιούλ 2003
Δημοσιεύσεις: 13585
Τόπος: Πρέβεζα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Φεβ 18, 2011 6:22 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Όπως το έγραψα το μήνυμά μου..πήγε στο περίπου, εκεί που δεν ήθελα...
Στον Rakis απευθύνθηκα!
Ας τον αφήσουμε όμως να το ολοκληρώσει το θέμα...και ας μη βιάζεται!
_________________
Σκορπίστε γνώση, μαζέψτε χαρά!

Η γνώση δεν μπορεί να πουληθεί: Γιατί ενώ κάθε εμπόρευμα μπορεί να επιστραφεί, η γνώση δεν μπορεί να επιστραφεί!
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
skapaneas
Πρύτανης


Εγγραφή: 13 Μάϊ 2007
Δημοσιεύσεις: 12421
Τόπος: Εδώ ........ Χρόνος: Τώρα ....... Τρόπος: Απλά + Λαϊκά

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Φεβ 19, 2011 9:57 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

rakis
έγραψε:
Δεν ξέρω τι να σας πω τώρα.

Θέλετε κάτι αλλιώς;

Η πορεία είναι:

όχι πρώτη αρχή
όχι αναγκαστική αιτιότητα
άρα ανεξάρτητο αντικείμενο
άρα εξέταση της ουσίας του
εδώ είμαστε
Και όπως όρισα την ουσία θα το παρουσιάσω ευρύτερα μιλώντας για την πολλαπλότητα.

rakis

Το αυτοκινητο σου ειναι
οχι κοκκινο
οχι αποχρωσεις του κοκκινου
αρα ειναι ;

Μπορει να ειναι χιλια δυο χρωματα...

Το τι ειναι θα το καθορισεις και δεν θα το συμπερανεις

Δεν σου επιβαλλει καποιος το χρωμα, εσυ το επιλεγεις...
Αλλά πρεπει να επιλεξεις οπωσδηποτε, γιατι αυτοκινητο χωρις χρωμα δεν υπαρχει...
Γιατι με αυτοκινητο χωρις χρωμα δεν κυκλοφορας...
Γιατι απλουστατα τετοιο αυτοκινητο δεν υπαρχει στον κοσμο...
Ουτε και μπορει να υπαρξει...

Οχι πρωτη αρχη...
Οχι αναγκαστικη αιτιοτητα...
Τοτε τι ;

Πρεπει να επιλεξεις "σημειο" αναφορας !

Ρητα ομως και κατηγορηματικα !!

Αλλιως ο νους αδρανει !!!

Περιφερεται...
_________________
Ο ανθρωπος ειναι ο λογος του συμπαντος
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Φεβ 19, 2011 10:11 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

de σε καταλαβαίνω. Μιλώ για το χρώμα ως αντικειμενική ποιοτητα αντικειμένου.

Σε λίγο θα γράψω για την πολλαπλότητα και θα τελει'ωσω
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Bugman
Πρύτανης


Εγγραφή: 03 Ιούλ 2003
Δημοσιεύσεις: 13585
Τόπος: Πρέβεζα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Φεβ 19, 2011 10:59 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

το χρώμα δεν είναι μόνιμο σε ένα υλικό. Π.χ. αν ανεβάσω θερμοκρασία σε ένα κομμάτι σίδηρο αυτό θα πυρώσει θα γίνει κόκκινο. Έτσι το χρώμα είναι ενδεικτικό κατάστασης, παρά αντικειμενική ποιότητα του αντικειμένου. Η αντικειμενικότητα έχει νόημα όταν γνωρίζουμε τις συνθήκες που επικρατούν. Αν δεν γνωρίζουμε τις συνθήκες τότε μπορούμε να έχουμε δυο κομμάτια από το ίδιο υλικό και το ένα να είναι σε διάπυρη μορφή, οπότε θα λέγαμε ότι είναι δυο διαφορετικά πράγματα.
_________________
Σκορπίστε γνώση, μαζέψτε χαρά!

Η γνώση δεν μπορεί να πουληθεί: Γιατί ενώ κάθε εμπόρευμα μπορεί να επιστραφεί, η γνώση δεν μπορεί να επιστραφεί!
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Φεβ 19, 2011 11:07 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Η έννοια που ανέπτυξα ως καθαρή δυνατότητα προσδιοριστική της ουσίας ενός αντικειμένου, θα μπορούσε να παραλληλιστεί με την δυνατότητα, το δυνάμει, του Αριστοτέλη; Νομίζω πως όχι ή διαφορετικά ιδωμένο, ναι , απαλλαγμένο όμως από την τελεολογία.

Εν πάση περιπτώσει, για να το διαφοροποιήσω πιο συγκεκριμένα από τον Αριστοτέλη, η ουσία όπως την αναπτύσσω, δεν είναι η πρώτη ύλη του Αριστοτέλη, γιατί η διαδραστική κατάσταση του αντικειμένου είναι «αναποφάσιστη». Απαλλασσόμαστε από το ερώτημα : τι υπάρχει πριν από μία δεδομένη κατάσταση;
Αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπάρχει αυθυποστασία του αντικειμένου.
Είπαμε ότι κάθε κατάσταση έχει έναν απριορικό χαρακτήρα που αυτός δεν είναι ποτέ παρών. Είναι για πχ σα να έχουμε μία σχετικά δεδομένη κατάσταση και καθώς αλλάζουν οι σχέσεις αλλάζει σιγά- σιγά η προηγούμενη κατάσταση προς μία καινούργια. Από το ένα δέσιμο παραγόντων που εδραιώνουν μία κατάσταση πηγαίνουμε σε ένα άλλο δέσιμο. Δεν υπάρχει όμως μία εξελικτική διαδικασία, ούτε τελεολογία, ούτε βέβαια αναγκαστική αιτιότητα. Θα μπορούσε και μη συμβεί. Το δέσιμο ως συμβάν όμως νοείται ως δομική αιτιότητα. Δημιουργεί αποτελέσματα. Απλώς δεν υπάρχει μία πρώτη αρχή που να το προκαθορίζει. Αυτή είναι η έννοια της πολλαπλότητας. Αν δηλ. στον Αριστοτέλη υπάρχουν ουσίες με τελεολογία, σε εμάς υπάρχουν δεσίματα. Αν κατά Αριστοτέλη, ουσία είναι μία ενότητα που ανήκει σε μια ολότητα, τον κόσμο, που είναι με τη σειρά της μία ευρύτερη ενότητα, σε μας δεν υπάρχει ενότητα που περιέχει αυτά τα δεσίματα – πολλαπλότητες. Δεν υπάρχει μία πρωταρχική ενότητα που να είναι η βάση των πολλαπλοτήτων. Το δέσιμο το ονομάζω πολλαπλότητα γιατί στην προηγούμενη κατάσταση-δέσιμο ενυπάρχουν οι συνθήκες για την καινούργια αλλά που δεν έχουν ενεργοποιηθεί για το νέο δέσιμο, μαζί με τις συνθήκες του παροντικού δεσίματος. Έχουμε δηλ. πολλαπλές πολλαπλότητες γιατί τα υποσύνολα ενός συνόλου είναι άπειρα.

Προς το παρόν, δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω.
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
skapaneas
Πρύτανης


Εγγραφή: 13 Μάϊ 2007
Δημοσιεύσεις: 12421
Τόπος: Εδώ ........ Χρόνος: Τώρα ....... Τρόπος: Απλά + Λαϊκά

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Φεβ 19, 2011 3:19 pm    Θέμα δημοσίευσης: Η Διαφορα Πολλαπλοτητας και Ενδεχομενικοτητας Απάντηση με Συμπερίληψη

rakis
έγραψε:
Η έννοια που ανέπτυξα ως καθαρή δυνατότητα προσδιοριστική της ουσίας ενός αντικειμένου, θα μπορούσε να παραλληλιστεί με την δυνατότητα, το δυνάμει, του Αριστοτέλη; Νομίζω πως όχι ή διαφορετικά ιδωμένο, ναι , απαλλαγμένο όμως από την τελεολογία.

Εν πάση περιπτώσει, για να το διαφοροποιήσω πιο συγκεκριμένα από τον Αριστοτέλη, η ουσία όπως την αναπτύσσω, δεν είναι η πρώτη ύλη του Αριστοτέλη, γιατί η διαδραστική κατάσταση του αντικειμένου είναι «αναποφάσιστη».
Απαλλασσόμαστε από το ερώτημα : τι υπάρχει πριν από μία δεδομένη κατάσταση;
Αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπάρχει αυθυποστασία του αντικειμένου.
Είπαμε ότι κάθε κατάσταση έχει έναν απριορικό χαρακτήρα που αυτός δεν είναι ποτέ παρών.
Είναι για πχ σα να έχουμε μία σχετικά δεδομένη κατάσταση και καθώς αλλάζουν οι σχέσεις αλλάζει σιγά- σιγά η προηγούμενη κατάσταση προς μία καινούργια.
Από το ένα δέσιμο παραγόντων που εδραιώνουν μία κατάσταση πηγαίνουμε σε ένα άλλο δέσιμο.
Δεν υπάρχει όμως μία εξελικτική διαδικασία, ούτε τελεολογία, ούτε βέβαια αναγκαστική αιτιότητα.
Θα μπορούσε και μη συμβεί.
Το δέσιμο ως συμβάν όμως νοείται ως δομική αιτιότητα.
Δημιουργεί αποτελέσματα.
Απλώς δεν υπάρχει μία πρώτη αρχή που να το προκαθορίζει.
Αυτή είναι η έννοια της πολλαπλότητας.
Αν δηλ. στον Αριστοτέλη υπάρχουν ουσίες με τελεολογία, σε εμάς υπάρχουν δεσίματα.
Αν κατά Αριστοτέλη, ουσία είναι μία ενότητα που ανήκει σε μια ολότητα, τον κόσμο, που είναι με τη σειρά της μία ευρύτερη ενότητα, σε μας δεν υπάρχει ενότητα που περιέχει αυτά τα δεσίματα – πολλαπλότητες.
Δεν υπάρχει μία πρωταρχική ενότητα που να είναι η βάση των πολλαπλοτήτων.
Το δέσιμο το ονομάζω πολλαπλότητα γιατί στην προηγούμενη κατάσταση-δέσιμο ενυπάρχουν οι συνθήκες για την καινούργια αλλά που δεν έχουν ενεργοποιηθεί για το νέο δέσιμο, μαζί με τις συνθήκες του παροντικού δεσίματος.
Έχουμε δηλ. πολλαπλές πολλαπλότητες γιατί τα υποσύνολα ενός συνόλου είναι άπειρα.

Προς το παρόν, δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω.

rakis

Αυτο το κειμενο σου νομιζω οτι εμπεριεχει και τα σπερματα της θεωριας σου.
Αυτη η θεωρια σου δεν ειναι οι πολλαπλοτητες και στο τονιζω.
Ωστοσο χρειαζεται Η Θεωρια Των Πολλαπλοτητων για να διατυπωθει.
Γιατι χρησιμοποιεις ηδη εννοιες Της Θεωριας των Πολλαπλοτητων.

Η τελευταια προταση σου που χρωματισα υποδηλωνει την αληθεια των οσων σου λεω.
Σε αυτη λοιπον λες : Το δέσιμο το ονομάζω πολλαπλότητα...
Ειναι φανερο λοιπον απο αυτο που λες, οτι το δεσιμο δηλαδη το τοποθετεις στο χωρο των πολλαπλοτητων, οτι δινεις με τον ορο αυτο οπως και αν τον εννοεις, μια ερμηνεια στην πολλαπλοτητα και ασχολησαι ή θελεις να ασχοληθεις με αυτον και το περιεχομενο του.

Ειναι χαρακτηριτικο οτι, στην αναπτυξη Της Θεωριας Των Πολλαπλοτητων που επιχειρω, δεν κανω καμια απολυτως προσπαθεια να ορισω τι ειναι η πολλαπλοτητα.
Δεν προσπαθω δηλαδη να εξηγησω στον αλλον, ουτε καν στον εαυτο του τι ειναι η πολλαπλοτητα.
Η πολλαπλοτητα ειναι αυτο που ειναι κι οποιος καταλαβει καταλαβε...

Με την εννοια αυτη, καθε χρηστης της θεωριας μπορει να την εφαρμοσει οπου θελει...
Δεν την περιοριζει τιποτα και κανείς...
Και τα αξιωματα της και τα θεωρηματα της και ολα οσα υπαρχουν και θα προκυψουν, μπορουν να εφαρμοστουν οπουδηποτε και χωρις κανενα απολυτως περιορισμο.
Ελπιζω να σου δινω να καταλαβεις τι εννοω και πως εχουν τα πραγματα...


Αυτο λοιπον που σε ενδιαφερει και σε απασχολει οπως εχω ξαναγραψει, ειναι η ενδεχομενικοτητα και οχι η πολλαπλοτητα.
Ειναι η μελετη της μεταβασης απο μια κατασταση σε αλλη μεσω της αλλαγης της αλληλεπιδρασης που συμβαινει στις υποπολλαπλοτητες μιας πολλαπλοτητας, χωρις να υπαρχει λογος που να καθοριζει την τελικη κατασταση ( καταληκτικη κατασταση, κατασταση μετα τη μεταβαση ).

Αυτη η θεωρηση απαιτει τις πολλαπλοτητες ως εργαλειο μελετης και εχει να κανει με το χρονο.

Και εδω θα σου δωσω μια εντελως πρωτοτυπη εννοια για το χρονο που μαλλον θα αντιληφτεις αμεσως.
Ενω η μεταβαση απο μια κατασταση σε αλλη ειναι απροβλεπτη, αν και υπαρχει μεσα στα πολλα ενδεχομενα που παρεχουν οι υποπολλαπλοτητες μιας πολλαπλοτητας και ενω η μεταβαση συμβαινει απροβλεπτα παντα μεσα στο πλασιο αυτων των ενδεχομενων, τα οποια ως το συνολο των ενδεχομενων που παρεχει μια συγκεκριμενη πολλαπλοτητα αποτελουν ευνοητως πολλαπλοτητα, η ποιοτητα του ενδεχομενου αυτη καθ΄εαυτη αποτελει το χρονο της νεας πολλαπλοτητας που παραγεται με τον μετασχηματισμο της αρχικης.
Ο μετασχηματισμος ειναι ορος της θεωριας των πολλαπλοτητων και δηλωνει ακριβως και μονο αυτη τη μεταβαση και τιποτα αλλο.
Η ποιοτητα του ενδεχομενου λοιπον καθοριζει το χρονο στη νεα πολλαπλοτητα.
Δηλαδη τον εσωτερικο ρυθμο με τον οποια θα αρχισουν να "τρεχουν" τα πραγματα μεσα της.

Παρατηρησε λοιπον ποσο σημαντικο πραγμα ειναι η μελετη της ενδεχομενικοτητας.
Διοτι ο προσδιορισμος και η γνωση των νομων της, θα επιτρεπει πλεον στον ανθρωπο, γιατι για τον ανθρωπο μιλαμε παντα, να καθοριζει τους ρυθμους αναπτυξης μιας πολλαπλοτητας, συμφωνα με τους στοχους που θετει.
Δηλαδη θα του επιτρεπει μεσα απο τα "μυριαδες" ενδεχομενα μεταβασης μιας πολλαπλοτητας με μετασχηματισμο σε μια αλλη, να επιλεγει αυτο ακριβως το οποιο θα του παρεχει τους ρυθμους που θελει, για να προλαβει π.χ. κατι.


Ενα παραδειγμα, η παρουσα οικονομικη λεγομενη κριση για τη χωρα μας...

Τρεχουμε για να προλαβουμε...

Να προλαβουμε ομως τι, και πως...

Και ολα οσα γινονται, επιλεγονται ουσιαστικα στην απολυτη τυχη...

Με την ελπιδα οτι θα ειναι σωστα και θα φερουν το επιθυμητο αποτελεσμα...

Η Θεωρια Της Ενδεχομενικοτας ομως με τους νομους της και τα εργαλεια που ( θα ) εχει αναπτυξει, δινει το περιθωριο με βαση παντα τα υπαρχοντα στοιχεια ατης Ελληνικης Πραγματικης Πολλαπλοτητας να γινουν οι μελετες και οι καταλληλες επιλογες, ωστε στον ελαχιστο χρονο να εχουμε τα μεγιστα επιδιωκομενα αποτελεσματα.
_________________
Ο ανθρωπος ειναι ο λογος του συμπαντος


Έχει επεξεργασθεί απο τον/την skapaneas στις Σαβ Φεβ 19, 2011 4:43 pm, επεξεργάσθηκε 1 φορά συνολικά
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Φεβ 19, 2011 3:51 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Ας είναι κι έτσι. Thanks
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 22, 2011 12:38 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Αν δούμε τον άνθρωπο ως πολλαπλότητα τότε του ανοίγονται άπειρες δυνατότητες υποκειμενοποίησης.
Αν ο άνθρωπος δεν έχει σταθερές κατηγορίες, τότε μπορούμε να τον δούμε ως υποκείμενο που μέσα από διαδικασίες μπορεί να μετασχηματίζεται αλλά και να μετασχηματίζει τις γύρω του σχέσεις με σκοπό να δημιουργηθούν νέα δεσίματα μη-αναγώγιμα στις παλιές καταστάσεις-δεσίματα.
Αυτό σηματοδοτεί μία νέα προσέγγιση για να δούμε τις κοινωνικές αλλαγές, θέματα ηθικής, ανθρωπισμού, πολιτικής και επανάστασης, όπως και το θέμα της αλήθειας.
Θα επανέλθω.
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
skapaneas
Πρύτανης


Εγγραφή: 13 Μάϊ 2007
Δημοσιεύσεις: 12421
Τόπος: Εδώ ........ Χρόνος: Τώρα ....... Τρόπος: Απλά + Λαϊκά

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 22, 2011 1:03 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Και αυτα βεβαια θεωρωντας τον ανθρωπο ως νοημον ον !
_________________
Ο ανθρωπος ειναι ο λογος του συμπαντος
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 22, 2011 7:34 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Σε μια δεδομένη κατάσταση-δέσιμο, όπως ώρα καλή η σημερινή, ο άνθρωπος ορίζεται μέσα από δεδομένες οικονομίες. Για παράδειγμα ορίζεται από τα φύλα, ως πολίτης, μετανάστης, πατέρας, μαθητής, δάσκαλος κοκ.

Η διαδικασία υποκειμενοποίησης δεν μπορεί να εκκινήσει μέσα σε και μέσω των δεδομένων οικονομιών που επαναλαμβάνονται, διότι η επανάληψη είναι η στήριξη του status quo. Επομένως, αδυνατεί να είναι και θέμα αναστοχασμού. Ο αναστοχασμός αποτυγχάνει διότι τα μέσα με τα οποία θα κρίνει είναι οι κυρίαρχες ιδεολογικές ηθικές επιταγές.

Χρειάζεται κάτι που να προκαλεί την ρωγμή στην κυρίαρχη ηθική, κάτι που να είναι ανερμήνευτο, έκπληξη στα δεδομένα σχήματα ερμηνείας. Αυτό θα μπορούσε να είναι το Συμβάν (Badiou). Το συμβάν έρχεται, επισυμβαίνει απρόβλεπτα, απροϋπόθετα(Derrida) διαρρηγνύοντας την ενότητα του κυρίαρχου κοινωνικού δεσίματος(Althusser).

Το σχίσμα που δημιουργείται έχει δύναμη στο κατά πόσο ο άνθρωπος θα μείνει πιστός σε αυτό, ώστε με την πίστη του στο συμβάν να ξεκινήσει μία διαδικασία υποκειμενοποίησης. Ο άνθρωπος δηλ. γίνεται υποκείμενο και αναδομείται. Επίσης, απαιτείται θάρρος για την πίστη στο συμβάν.

Σε αυτόν τον κενό χώρο του συμβάντος, σε αυτό το σχίσμα, όλα τα υποκείμενα που δέχονται να ενσωματωθούν γίνονται ο ουδείς με τη δυνατότητα να γεννηθεί μία νέα οντότητα. Το αξίωμα δηλ. στη συγκυρία είναι η κατ'αρχήν ισότητα των υποκειμένων.

Κατά συνάφεια, και η δικαιοσύνη γίνεται θέμα αυτής της διαδικασίας υποκειμενοποίησης σε σχέση με την πίστη στο συμβάν. Δικαιοσύνη και ισότητα δεν είναι ένα σύνολο προγραμματικών δηλώσεων που πρέπει να εφαρμοστούν. Κάτι τέτοιο μας παγιδεύει στην αυθαιρεσία μίας εξουσίας που επιβάλλει αυτό που θεωρεί σωστό. Αντίθετα, η συνάντηση στον κενό χώρο του συμβάντος δεν προκαταλαμβάνει τον κενό αυτό χώρο με νοήματα που ένα υποκείμενο θέλει να τα επιβάλλει αλλά αποτελεί διαδικασία αποθεσμοποίησης(Lacan).

Συμπερασματικά, το συμβάν δείχνει τη χρεία της αλήθειας και η αποθεσμοποίηση αποτελεί τη διαδικασία αλήθειας.

(Λέξεις κλειδιά: υποκείμενο, υποκειμενοποίηση, συμβάν, πίστη και θάρρος απέναντι στο συμβάν, δικαιοσύνη, ισότητα, αλήθεια)
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/


Έχει επεξεργασθεί απο τον/την rakis στις Κυρ Φεβ 27, 2011 5:24 pm, επεξεργάσθηκε 2 φορές συνολικά
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Tetragonos
Πρύτανης


Εγγραφή: 30 Νοέ 2010
Δημοσιεύσεις: 960

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 23, 2011 2:55 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Ρακις,

Συγχώραμε που καθυστερώ να θέσω τα ερωτήματα μου πάνω στις θέσεις σου.
Όντως φαίνονται καλύτερα διατυπωμένες και σίγουρα πιο κατανοητές αλλά προκύπτουν και ερωτήσεις για να γίνουν ακόμα πιο κατανοητές.


Οκ σε όλα όσα λες
Το νετρίνο δεν αλληλεπιδρά μόνο με τον άνθρωπο.
Η επιτυχία στην προσπάθεια γνώσης του αντικειμένου οφείλεται στη δράση του ίδιου του αντικειμένου.
Η ουσία του αντικειμένου να είναι ήδη - αποσυρμένη σε σχέση με κάθε παρουσία του αντικειμένου

Η αποσυρθείσα διάσταση κάθε αντικειμένου, θα μπορούσε να ιδωθεί ως η καθαρή δυνατότητα που έχει το αντικείμενο να εμφανίζεται ανάλογα με τη συγκυριακή κατάσταση.


Ρωτώ λοιπόν

Μπορούν να υπάρχουν όμοιες συγκυριακές καταστάσεις;
Κάθε φαινόμενο , αντικείμενο , οτιδήποτε αποτελεί εμφάνιση στον κόσμο ,
είναι μοναδικό;

Τα πάντα αλληλεπιδρούν;
Μιλάμε για χάος;

Παρακάτω λες

«Είναι για πχ σα να έχουμε μία σχετικά δεδομένη κατάσταση και καθώς αλλάζουν οι σχέσεις αλλάζει σιγά- σιγά η προηγούμενη κατάσταση προς μία καινούργια. Από το ένα δέσιμο παραγόντων που εδραιώνουν μία κατάσταση πηγαίνουμε σε ένα άλλο δέσιμο. Δεν υπάρχει όμως μία εξελικτική διαδικασία, ούτε τελεολογία, ούτε βέβαια αναγκαστική αιτιότητα.
Θα μπορούσε και να μη συμβεί.»

Θα μπορούσε και να μη συμβεί κάτω από τις ίδιες συγκυριακές καταστάσεις;

Άς κάνουμε την υπόθεση ότι έχουμε ακριβώς όμοιες συγκυριακές καταστάσεις , τι μας αποδεικνύει ότι δεν θα είχαμε πάντα την ίδια εμφάνιση στον κόσμο του αντικειμένου.
Μιλάμε για τον ίδιο ακριβώς κόσμο (ίδιες συγκυριακές καταστάσεις).
Οδηγείται από την τύχη η εμφάνιση του αντικειμένου στον κόσμο ;

Δηλαδή μιλάμε ότι κάτω από τις ίδιες συγκυριακές καταστάσεις θα μπορούσε η εμφάνιση του αντικειμένου να είναι διαφορετική;

Αυτό πως μπορεί να αποδειχθεί εφόσον ποτέ δεν θα έχουμε ακριβώς τις ίδιες καταστάσεις;
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 23, 2011 11:27 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

O κόσμος συνάγεται ότι πρέπει να έχει δομές και διαφοροποιήσεις και αλληλοδράσεις που δένουν ή λύνουν καταστάσεις. Ειδάλλως, δε θα υπήρχε λόγος για πειράματα, αφού έτσι, δε θα υπήρχαν διαφοροποιήσεις.

Είναι δύσκολο το θέμα των ίδιων συγκυριακών καταστάσεων, γιατί δεν νομίζω ότι υπάρχει επιβεβαίωση ότι μπορούμε να εξαντλήσουμε ποτέ 100% μία επακριβώς συνθήκη ώστε να μιλούμε για απόλυτη επανάληψη. Επομένως, το μόνο που μπορώ να πω είναι μπορούμε να έχουμε πιθανότητες.
Και κάπου εδώ σε αυτό το χάσμα, δηλ. του ανεξάντλητου χαρακτήρα των συνθηκών/αλληλοδράσεων, ενυπάρχει η ενδεχομενικότητα να συμβεί κάτι άλλο.

Υποθετικά και μόνον η σκέψη μου με οδηγεί στο ότι ίδιες συγκυρίες - ίδια αποτελέσματα.

Πρωταρχικό μέλημα, είναι να δούμε το αντικείμενο όχι ως κάτι σταθερό αλλά ως δυνατότητα που σταθεροποιείται ως ποιότητα, στη βάση ενός μηχανισμού που παράγει αυτή τη σχετικά σταθερή ιδιότητα του αντικειμένου. Πχ οι αποχρώσεις του χρώματος που παίρνει ένα αντικείμενο ανάλογα με τις συνθήκες. Φαίνεται δηλ. ότι δυνάμει υπάρχει πάντα ένα κατάλοιπο δυνατοτήτων του αντικειμένου που ενδέχεται να ενεργοποιηθεί ανάλογα με την συνθήκη.
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Bugman
Πρύτανης


Εγγραφή: 03 Ιούλ 2003
Δημοσιεύσεις: 13585
Τόπος: Πρέβεζα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Φεβ 24, 2011 2:26 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

rakis,
Η επιστήμη έχει δυο άξονες που θέτει για να λύνει προβλήματα: Ο ένας λέγεται "μόνιμο φαινόμενο" και ο άλλος "ισοζύγιο". Και στις δυο περιπτώσεις πρέπει να έχουμε ένα κλειστό σύστημα, όπου οι έξω από αυτό δυνάμεις δεν του αλλάζουν τα φαινόμενα μέσα στο σύστημα. Πρακτικά αυτό συμβαίνει επειδή οι εξωτερικές δράσεις είναι μεγάλης διαφοράς τάξης μεγέθους...δηλαδή αν ένα αποτέλεσμα το περιμένουμε στο 10 με μια σχετική ακρίβεια έστω 0.01% τότε αν όλες οι εξωτερικές δυνάμεις επιφέρουν μια τροποποίηση στο 0.00000001% δεν μπορούν να φανούν στην μέτρηση. Αν ο κόσμος ήταν τόσο μπερδεμένος που να μην υπήρχαν κλειστά συστήματα...δεν θα υπήρχε ούτε ένας μονοκύτταρος οργανισμός, πόσο μάλλον να υπήρχε άνθρωπος. Προφανώς σε ορισμένες περιοχές του Σύμπαντος υπάρχουν ακτινοβολίες, ειδικά αυτές που λέγονται γάμμα, που διαπερνούν τα πάντα και τα τροποποιούν με συνέπεια να μην μπορεί να σταθεί ένα μικροοργανισμός. Ευτυχώς οι αποστάσεις είναι τόσο μεγάλες που η Γη σε σχέση με έναν άστρο τάξης νάνου που εκπέμπει ακτίνες γάμμα να θεωρείται κλειστό σύστημα ως προς την ακτινοβολία και ας δέχεται μικρή ποσότητα αυτής.
Η σταθερότητα λοιπόν ενός αντικειμένου έχει νόημα σε κλειστά συστήματα. Φυσικά μπορείς να το δεις το θέμα ως ενδεχομενικότητα (μια λέξη που είναι πολύ τραβηγμένη...θα μπορούσες να την αλλάξεις με το συμβατότητα, ώστε μια κατάσταση ενός αντικειμένου να είναι δυνατή όταν υπάρχει συμβατότητα στο σύστημα που ανήκει.
_________________
Σκορπίστε γνώση, μαζέψτε χαρά!

Η γνώση δεν μπορεί να πουληθεί: Γιατί ενώ κάθε εμπόρευμα μπορεί να επιστραφεί, η γνώση δεν μπορεί να επιστραφεί!
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 27, 2011 5:23 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

rakis έγραψε:
Σε μια δεδομένη κατάσταση-δέσιμο, όπως ώρα καλή η σημερινή, ο άνθρωπος ορίζεται μέσα από δεδομένες οικονομίες. Για παράδειγμα ορίζεται από τα φύλα, ως πολίτης, μετανάστης, πατέρας, μαθητής, δάσκαλος κοκ.

Η διαδικασία υποκειμενοποίησης δεν μπορεί να εκκινήσει μέσα σε και μέσω των δεδομένων οικονομιών που επαναλαμβάνονται, διότι η επανάληψη είναι η στήριξη του status quo. Επομένως, αδυνατεί να είναι και θέμα αναστοχασμού. Ο αναστοχασμός αποτυγχάνει διότι τα μέσα με τα οποία θα κρίνει είναι οι κυρίαρχες ιδεολογικές ηθικές επιταγές.

Χρειάζεται κάτι που να προκαλεί την ρωγμή στην κυρίαρχη ηθική, κάτι που να είναι ανερμήνευτο, έκπληξη στα δεδομένα σχήματα ερμηνείας. Αυτό θα μπορούσε να είναι το Συμβάν (Badiou). Το συμβάν έρχεται, επισυμβαίνει απρόβλεπτα, απροϋπόθετα(Derrida) διαρρηγνύοντας την ενότητα του κυρίαρχου κοινωνικού δεσίματος(Althusser).

Το σχίσμα που δημιουργείται έχει δύναμη στο κατά πόσο ο άνθρωπος θα μείνει πιστός σε αυτό, ώστε με την πίστη του στο συμβάν να ξεκινήσει μία διαδικασία υποκειμενοποίησης. Ο άνθρωπος δηλ. γίνεται υποκείμενο και αναδομείται. Επίσης, απαιτείται θάρρος για την πίστη στο συμβάν.

Σε αυτόν τον κενό χώρο του συμβάντος, σε αυτό το σχίσμα, όλα τα υποκείμενα που δέχονται να ενσωματωθούν γίνονται ο ουδείς με τη δυνατότητα να γεννηθεί μία νέα οντότητα. Το αξίωμα δηλ. στη συγκυρία είναι η κατ'αρχήν ισότητα των υποκειμένων.

Κατά συνάφεια, και η δικαιοσύνη γίνεται θέμα αυτής της διαδικασίας υποκειμενοποίησης σε σχέση με την πίστη στο συμβάν. Δικαιοσύνη και ισότητα δεν είναι ένα σύνολο προγραμματικών δηλώσεων που πρέπει να εφαρμοστούν. Κάτι τέτοιο μας παγιδεύει στην αυθαιρεσία μίας εξουσίας που επιβάλλει αυτό που θεωρεί σωστό. Αντίθετα, η συνάντηση στον κενό χώρο του συμβάντος δεν προκαταλαμβάνει τον κενό αυτό χώρο με νοήματα που ένα υποκείμενο θέλει να τα επιβάλλει αλλά αποτελεί διαδικασία αποθεσμοποίησης(Lacan).

Συμπερασματικά, το συμβάν δείχνει τη χρεία της αλήθειας και η αποθεσμοποίηση αποτελεί τη διαδικασία αλήθειας.

(Λέξεις κλειδιά: υποκείμενο, υποκειμενοποίηση, συμβάν, πίστη και θάρρος απέναντι στο συμβάν, δικαιοσύνη, ισότητα, αλήθεια)



Ένα παράδειγμα για το Συμβάν θα μπορούσε να είναι το τι γίνεται στην Αίγυπτο. Η εξέγερση αυτή δείχνει το συμβάν. Η πίστη στο συμβάν θα ήταν να μη συμβιβαστούν τα υποκείμενα στην αλλαγή απλώς του ηγέτη, ή καινούργια πρόσωπα στην κυβέρνηση, ή εκλογές ή μια δυτικού τύπου δημοκρατική ολιγαρχία, αλλά σε απόσταση από αυτά κάτι που θα δήλωνε και το θάρρος τους για το μετασχηματισμό των κυρίαρχων εξουσιαστικών σχέσεων. Όπερ έδει δείξαι.

Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τον ελληνικό Δεκέμβρη. Μόνο τα επεισόδια ήταν βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης και των μέσων μαζικής αποβλάκωσης. Η πίστη στο συμβάν του Δεκέμβρη θα ήταν μία στην πράξη αποστασιοποίηση από τις κυρίαρχες εξουσιαστικές δομές.

Το θέμα με το συμβάν είναι ότι η πίστη μας προς αυτό είναι ανοιχτή. Δεν έχει λήξει. Κάποιοι είναι πιστοί σε αυτό αλλά χρειάζεται να αυξηθούν οι πιστοί.
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Bugman
Πρύτανης


Εγγραφή: 03 Ιούλ 2003
Δημοσιεύσεις: 13585
Τόπος: Πρέβεζα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 27, 2011 9:18 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Όμως Rakis...το ίδιο θα λένε και εκείνοι που πιστεύουν το αντίθετο. Και εκείνοι βάζουν τα μέσα για να το πετύχουν...Δες π.χ.το Καντάφι να λαδώνει όταν χρειάζεται...τους δημόσιους υπάλληλους. Για να πετύχει το λάδωμα είχε κάνει την μπάζα του πρώτα. Η μπάζα η ίδια όμως μήπως ήταν και το αίτιο της εξέγερσης; Αυτό συνιστά μια μηχανή...κλέβω...και λαδώνω για να βγαίνω λάδι. Το συμβάν λοιπόν εκεί στην Λιβύη μπορεί να εξηγηθεί ως χάσιμο του ελέγχου από τον Καντάφι γιατί δεν λάδωσε ως όφειλε, γιατί προφανώς η οικονομική κρίση χτύπησε και αυτόν. Έτσι δεν μπορούμε να δούμε το ζήτημα ως επανάσταση του κόσμου προς το κακόν Καντάφι, αλλά ως επανάσταση του κόσμου ως προς τη πτώση του συστήματος Καντάφι. Η διαφορά είναι μεγάλη...Όταν θα βρεθεί ο επόμενος λαδωτής...τότε πάλι θα γίνουν όλα στην ηρεμία που ήταν επί Καντάφι. Σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει η εξέγερση των Λίβυων ως πίστη σε ένα άλλο μοντέλο διακυβέρνησης.
Ομοίως και στην Ελλάδα δεν υπάρχει σε βαθμό να επιφέρει αλλαγές πίστη σε ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης. Και αυτό γιατί παρά τα γεγονότα..η απουσία μοντέλου δεν είναι ικανή για να γεννήσει ένα μοντέλο. Αυτό που απαιτείται είναι να γεννηθεί ένα ισχυρό μοντέλο που να κάνει τη διαφορά. Και αυτή η γέννηση μπορεί να είναι ιδέα ενός! Το πότε θα γίνει και που δεν πιστεύω ότι σχετίζεται με κάποιο συγκεκριμένο τόπο και χρόνο. Οποτεδήποτε και οπουδήποτε είναι πιθανόν να έχουμε γέννηση μιας μεγάλης ιδέας!
_________________
Σκορπίστε γνώση, μαζέψτε χαρά!

Η γνώση δεν μπορεί να πουληθεί: Γιατί ενώ κάθε εμπόρευμα μπορεί να επιστραφεί, η γνώση δεν μπορεί να επιστραφεί!
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    www.filosofia.gr Αρχική σελίδα -> Φιλοσοφικοί Προβληματισμοί Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενο  1, 2, 3 ... 22, 23, 24 ... 32, 33, 34  Επόμενο
Σελίδα 23 από 34

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης





Μηχανισμός forum: PHPBB

© filosofia.gr - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του.

Υλοποίηση, Φιλοξενία: Hyper Center