Θ.ΒοήθειαςΘ.Βοήθειας   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Εγγεγραμμένα μέληΕγγεγραμμένα μέλη   Ομάδες ΧρηστώνΟμάδες Χρηστών  ΕγγραφήΕγγραφή  ΠροφίλΠροφίλ 
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Η απόρριψη της αιτιακής αναγκαιότητας και οι συνέπειές της
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενο  1, 2, 3 ... 18, 19, 20 ... 32, 33, 34  Επόμενο
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    www.filosofia.gr Αρχική σελίδα -> Φιλοσοφικοί Προβληματισμοί
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 15, 2011 7:24 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Η συγχορδιακή κατάρρευση(στη θεωρία των υπερχορδών) συμβαίνει, προβλέπεται από εξίσωση, και είναι ανεξάρτητη από παρατηρητή.
Ποιο το πρόβλημα;
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/


Έχει επεξεργασθεί απο τον/την rakis στις Τετ Φεβ 23, 2011 1:32 pm, επεξεργάσθηκε 1 φορά συνολικά
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Bugman
Πρύτανης


Εγγραφή: 03 Ιούλ 2003
Δημοσιεύσεις: 13585
Τόπος: Πρέβεζα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 15, 2011 9:19 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Ότι η πρόβλεψη δεν συμβαδίζει με καμία πραγματικότητα...είναι απλά μια μαθηματική αξίωση βάσει των τύπων. Σε καμία περίπτωση οι μαθηματικοί τύποι δεν προάγουν το μη πραγματικό σε πραγματικό. Το πραγματικό θα φανεί αν μπορεί κανείς να δείξει πειραματικά να συμβαίνει, και πάλι όμως μέχρι μια άλλη θεωρία να αποδείξει ότι το εν λόγω πείραμα τυγχάνει να δείχνει ορθά την θεωρία γιατί οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές. Οι οποίες συνθήκες στην πιο νέα θεωρία έχουν προσμετρηθεί.
Ένα παράδειγμα εδώ είναι η φυσική του Νεύτωνα που έχει μεν εφαρμογή για συνηθισμένες ταχύτητες αλλά όχι για ταχύτητες της τάξης της ταχύτητας του φωτός.
_________________
Σκορπίστε γνώση, μαζέψτε χαρά!

Η γνώση δεν μπορεί να πουληθεί: Γιατί ενώ κάθε εμπόρευμα μπορεί να επιστραφεί, η γνώση δεν μπορεί να επιστραφεί!
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
skapaneas
Πρύτανης


Εγγραφή: 13 Μάϊ 2007
Δημοσιεύσεις: 12421
Τόπος: Εδώ ........ Χρόνος: Τώρα ....... Τρόπος: Απλά + Λαϊκά

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 15, 2011 9:30 pm    Θέμα δημοσίευσης: "Κριτικη" επι της μη νομοτελειας του συμπαντος Απάντηση με Συμπερίληψη

rakis
έγραψε:
Η συγχορδιακή κατάρρευση(στη θεωρία των χορδών) συμβαίνει, προβλέπεται από εξίσωση, και είναι ανεξάρτητη από παρατηρητή.
Ποιο το πρόβλημα;

Το προβλημα ειναι η μη διατυπωση μιας ρητης και κατηγορηματικης θεσης απο σενα περι ολων αυτων, η οποια να εκφραζει σενα...

Μου δινεις την εντυπωση, μπορει να κανω και λαθος ομως, οτι επιστρατευεις επιχειρηματα απο διαφορους "χωρους" χωρις να διαβλεπω ενα κοινο παρονομαστη σε ολα αυτα.

Κατι δηλαδη το οποιο να διαπερνα συνθετικα ολα αυτα που λες και το οποιο να επιχειρει την παρουσιαση μιας νεας θεσης.

Π.χ. σε αυτο που λες

Παράθεση:
Εγώ δέχομαι την ανεξάρτητη ύπαρξη του κόσμου, των αντικειμένων, την αρχή της αβεβαιότητας, όχι μία αναγκαστική αιτιότητα, αλλά μία αιτιότητα σχετικά σταθερή ανάμεσα στην κβαντική υπέρθεση και την κβαντική κατάρρευση. Σε ένα κβαντικό σύμπαν δεν υπάρχει τίποτα νομοτελειακό, αλλά, αν κάποιοι λένε πιθανό, εγώ θα έλεγα ενδεχομενικό, διαχωρίζοντας τις λέξεις στο ότι το ενδεχομενικό είναι απρόβλεπτο, δεν εντάσσεται σε πιθανολογικές προβλέψεις.


εσυ που ακριβως βρισκεσαι ;

Κι οπως πολυ καλα ξερεις σχετικα με μια θεση διατυπωμενη, εδω η αιτιοτητα, πρεπει να εισαι υπερ ή κατα.

Κι αν "σε ενα κβαντικο συμπαν δεν υπαρχει τιποτα νομοτελειακο", αυτη η διατυπωση δεν ( φιλοδοξει να ) αποτελει μια "νομοτελεια" του ;

Κι αν ναι, τοτε ( οφειλει να ) αυτοκαταρριπτεται, αφου δεν μπορει να υπαρχει σ' αυτο το συμπαν νομοτελεια...

Αρα δεν μπορουν να ειναι ολα σε αυτο ενδεχομενικα οπως λες και αρα απροβλεπτα...

Και αρα υπαρχει δυνατοτητα προβλεψης και αρα αιτιοτητα...

Και αυτη ειναι η "σχετικα σταθερη αιτιοτητα" για την οποια μιλας...

Συνεπως η αιτιοτητα εξαρταται απο τη θεση που βρισκεται ο παρατηρητης και αρα απο τον παρατηρητη...

Και συνεπως αφου καθε παρατηρητης εχει τη δικη του θεση και θεωρηση, ο κοσμος και η εικονα που εχουμε γι΄αυτον εξαρταται απο τον παρατηρητη και ως εκ τουτου δεν μπορει ο κοσμος να ειναι ανεξαρτητος απο τον παρατηρητη, οπως ισχυριζεσαι στην δευτερη παραπανω παραθεση.
_________________
Ο ανθρωπος ειναι ο λογος του συμπαντος
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email
Bugman
Πρύτανης


Εγγραφή: 03 Ιούλ 2003
Δημοσιεύσεις: 13585
Τόπος: Πρέβεζα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 15, 2011 9:54 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Τα προβλήματα στο μικρόκοσμο για την ώρα δεν μας απασχολούν στον κανονικό κόσμο. Εδώ δεν υπάρχουν αβεβαιότητες όταν το σύστημα είναι κλειστό (δεν έχουμε μη υπολογιζόμενες δράσεις)
_________________
Σκορπίστε γνώση, μαζέψτε χαρά!

Η γνώση δεν μπορεί να πουληθεί: Γιατί ενώ κάθε εμπόρευμα μπορεί να επιστραφεί, η γνώση δεν μπορεί να επιστραφεί!
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 15, 2011 10:24 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Bugman έγραψε:
Ότι η πρόβλεψη δεν συμβαδίζει με καμία πραγματικότητα...είναι απλά μια μαθηματική αξίωση βάσει των τύπων. Σε καμία περίπτωση οι μαθηματικοί τύποι δεν προάγουν το μη πραγματικό σε πραγματικό. Το πραγματικό θα φανεί αν μπορεί κανείς να δείξει πειραματικά να συμβαίνει, και πάλι όμως μέχρι μια άλλη θεωρία να αποδείξει ότι το εν λόγω πείραμα τυγχάνει να δείχνει ορθά την θεωρία γιατί οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές. Οι οποίες συνθήκες στην πιο νέα θεωρία έχουν προσμετρηθεί.
Ένα παράδειγμα εδώ είναι η φυσική του Νεύτωνα που έχει μεν εφαρμογή για συνηθισμένες ταχύτητες αλλά όχι για ταχύτητες της τάξης της ταχύτητας του φωτός.


Από την αρχή αυτού του θέματος λογικά προσπαθώ να δείξω την ανεξάρτητη προΰπαρξη ενός κόσμου.
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 15, 2011 10:29 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Σκαπανέα,

ποια η δυσκολία του να καταλάβεις τη διαφορά στο ότι ο κόσμος υπάρχει ανεξάρτητος από μας και τις ικανότητες αντίληψής μας, και ότι δεν υπάρχει αναγκαστική αιτιότητα αλλά αυτό δεν εμποδίζει να υπάρχουν νόμοι;
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Bugman
Πρύτανης


Εγγραφή: 03 Ιούλ 2003
Δημοσιεύσεις: 13585
Τόπος: Πρέβεζα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 15, 2011 10:32 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Ανεξάρτητη ως προς τι;
Γιατί αν δεν υπάρχει το κάτι άλλο...δεν υπάρχει λόγος ούτε για εξάρτηση ούτε για ανεξαρτησία...
_________________
Σκορπίστε γνώση, μαζέψτε χαρά!

Η γνώση δεν μπορεί να πουληθεί: Γιατί ενώ κάθε εμπόρευμα μπορεί να επιστραφεί, η γνώση δεν μπορεί να επιστραφεί!
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
skapaneas
Πρύτανης


Εγγραφή: 13 Μάϊ 2007
Δημοσιεύσεις: 12421
Τόπος: Εδώ ........ Χρόνος: Τώρα ....... Τρόπος: Απλά + Λαϊκά

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 16, 2011 1:15 am    Θέμα δημοσίευσης: Κοσμος χωρις τον νοουντα ανθρωπο ειναι ανυπαρκτος ! Απάντηση με Συμπερίληψη

rakis
έγραψε:
Σκαπανέα,

ποια η δυσκολία του να καταλάβεις τη διαφορά στο ότι ο κόσμος υπάρχει ανεξάρτητος από μας και τις ικανότητες αντίληψής μας, και ότι δεν υπάρχει αναγκαστική αιτιότητα αλλά αυτό δεν εμποδίζει να υπάρχουν νόμοι;

rakis

Ποσο δυσκολο ειναι να καταλαβεις οτι κοσμος χωρις τη νοηση μας δεν υπαρχει ;
Ποσο δυσκολο ειναι να καταλαβεις οτι αυτο που λες και λεμε κοσμο εξω απο τη νοηση μας ειναι αδιανοητος ;
Ποσο δυσκολο ειναι να καταλαβεις οτι ο κοσμος στο συνολο του ειναι ενας υπερσυνθετος νομος, που αν και προεκυψε αναιτια κατα την αποψη σου, ωστοσο ειναι αυτος που ειναι επειδη το μυαλο μας αναγνωριζει μεσα του τους νομους που τον αποτελουν και τον συνθετουν, γιατι αυτη ειναι η λειτουργια του : να αναγνωριζει νομους και να τους κωδικοποιει σε γνωση ;

Φαντασου ενα νεο ανθρωπο αμεσως μετα τη γεννηση του να αφηνεται στο απολυτο κενο, και να επιβιωνει εννοειται χωρις τιποτα αλλο, και μετα να δουμε για ποιο κοσμο θα μιλαει εξω απο αυτον
Οχι μονο νοηση δεν δεν θα εχει χωρις το συνολο των ερεθισματων που εχουμε ολοι εμεις για να αναπτυξουμε και να λειτουργησουμε το νου μας, αλλά ουτε καν αισθησεις και λογο

Ακομα και αποδειξεις να βρεις για ενα κοσμο "ανεξαρτητο" απο μας, πραγμα δυνατο βεβαια, αυτες οι αποδειξεις και παλι στη νοηση θα βασιζονται
Ενας κοσμος ανεξαρτητος απο μας, και αρα μη εμπεριεχων εμας, ειναι αδυνατον να γινεται αισθητος απο μας
Και εν τελει ενας κοσμος ανεξαρτητος απο μας το σχεση μπορει να εχει με μας ;
Και ουτε καν μπορει βεβαιως να μας παραξει και να μας πεταξει εξω απο αυτον
Το μονο που μπορει να κανει για να μην εχει σχεση με μας ειναι να μας αφαιρεσει τη δυνατοτητα να τον αντιλαμβανομαστε
Αλλά τοτε απλως εχει κρυψει τον εαυτο του απο μας

Αν διαφωνεις με ολα αυτα περιεγραψε το μοντελο αυτου του κοσμου και την επιστημονικη μεθοδο επαληθευσης της υπαρξης του

Το να λες οτι ο κοσμος υπαρχει ανεξαρτητα απο μας, υπονοει οτι ο κοσμος μπορει να υπαρξει χωρις εμας
Και αυτο με τη σειρα του παραπεμπει στην οριστικη απουσια μας απο τον κοσμο και αρα στο θανατο
Αυτο ομως δεν σημαινει οτι ο κοσμος εξακολουθει και υπαρχει για καποιον ο οποιος "αποχωρει" απο αυτον
Το οτι εμεις εξακολουθουμε να εχουμε αισθηση του κοσμου οταν φευγει καποιος αλλος, δεν σημαινει οτι την ιδια αισθηση εχει και ο αλλος
Διοτι αν καθε φευγατος εχει αισθηση του κοσμου που αφηνει "πισω" του και οτι αυτος ο κοσμος δεν τον εμπεριεχει, τοτε αυτη η θεση παραπεμπει στη μετα θανατον ζωη !
_________________
Ο ανθρωπος ειναι ο λογος του συμπαντος
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email
Bugman
Πρύτανης


Εγγραφή: 03 Ιούλ 2003
Δημοσιεύσεις: 13585
Τόπος: Πρέβεζα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 16, 2011 3:01 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Σήμερα συζητούσα σε chat (δεν μου αρέσει ιδιαίτερα), το θέμα του ανθρώπου και του περιβάλλοντος. Άνθρωπος εδώ είναι ο οποιοσδήποτε ανήκει στους ανθρώπους και μπορεί να σκεφθεί. Περιβάλλον είναι όλα τα υπόλοιπα, έτσι ώστε αυτός ο άνθρωπος και το περιβάλλον μας κάνει το όλο, το σύμπαν.

Αν σκάσει η γη και αυτό ο άνθρωπος βρεθεί σε ένα διαστημόπλοιο μόνος του, πάλι θα υπάρχει περιβάλλον. Ο κανόνας εδώ είναι ότι όπως και να αλλάξει το περιβάλλον, πάλι περιβάλλον θα είναι για τον άνθρωπο.

Ένας άλλος άνθρωπος βλέπει τον άνθρωπό μας μέσα στο περιβάλλον. Στην ουσία το περιβάλλον που βλέπει ο καθένας ορίζεται τη στιγμή που το σκέφτεται. Έτσι η ύπαρξη είναι αποτέλεσμα της σκέψης.

Ο άνθρωπος έχει αισθήσεις...που του φανερώνουν το κοντινό περιβάλλον. Έχει και συναισθήματα τα οποία παράγονται από το περιβάλλον. Αυτά τα δύο κάνουν τον άνθρωπο να σκέφτεται, και οι σκέψεις του γίνονται επιλογές. Οι επιλογές αυτές εμφανίζονται ως δράσεις στο περιβάλλον.Εδώ θέτουμε ένα αξίωμα:όταν μια δεδομένη στιγμή οι επιλογές είναι περισσότερες από προηγούμενη στιγμή τότε λέμε το περιβάλλον φιλικότερο. Ένα φιλικό περιβάλλον δίνει πολλές επιλογές. Στο παράδειγμα με το διαστημόπλοιο οι επιλογές είναι λίγες, σε σχέση με τη γη άρα τότε θα είχαμε εχθρικότερο περιβάλλον.
Τα αποτελέσματα των δράσεων ορίζονται από το περιβάλλον. Με αυτήν την έννοια το περιβάλλον δεν διαφέρει από τον άνθρωπο. Κάνει δράσεις και μάλιστα με λογική, που την κατανοούμε σε νόμους της φύσης στον άνθρωπο...και αποτέλεσμα αυτών είναι να κάνει τον άνθρωπο να σκέφτεται άρα να ενεργεί ως η σκέψη του να είναι ο δικός του φυσικός νόμος!

Ο άνθρωπος υποθέτει πως πίσω από το περιβάλλον υπάρχουν δυνάμεις καλού και κακού και το κατευθύνουν. Επίσης υποθέτει πως πίσω και από αυτόν υπάρχει ο "εαυτός" που αποτελείται από δυνάμεις καλού και κακού. Θα μπορούσε να μην υποθέτει τίποτα. Με αυτές όμως τις υποθέσεις πάλι βρίσκεται στο τίποτα και να γιατί: όταν μια δράση του δεν πάει καλά τότε φταίει το κακό πίσω από το περιβάλλον και το κατάλαβε γιατί έδρασε το καλό πίσω από αυτόν. Ο καλός εαυτός είναι αυτός που κάνει το περιβάλλον να γίνεται φιλικότερος ενώ κακός εαυτός είναι αυτός που κάνει το περιβάλλον εχθρικότερο. Οι υποθέσεις όμως δεν είναι αποδείξεις πως πράγματι υπάρχουν δυνάμεις πίσω από το περιβάλλον, και υπάρχει και εαυτός πίσω από τον άνθρωπο. Οι υποθέσεις τόσο για τον άνθρωπο όσο και για το περιβάλλον υπάρχουν στον άνθρωπο. Αυτό που καθορίζει και τον εαυτό και τις δυνάμεις στο περιβάλλον είναι η φιλικότητα του περιβάλλοντος, δηλαδή το πλήθος των επιλογών του ανθρώπου. Το περιβάλλον επιδρά στην σκέψη του ανθρώπου. Ο άνθρωπος υπέθεσε πως το περιβάλλον θα γίνει απείρως φιλικό, παράδεισος, αν και αυτός καθαρίσει από τον εαυτό του το κακό, καθαρίζοντας τις κακές σκέψεις! Έτσι προέκυψε η πίστη, η θετική σκέψη πως όλα θα πάνε περίφημα, ενώ η αμφιβολία διώχτηκε!
Ο άνθρωπος έγινε κοινωνικός για να συντονίσει τις δράσεις του, να κάνει το περιβάλλον πιο φιλικό.
Ξεκίνησα από το όλο και δήλωσα τον άνθρωπο, με ιδιότητες καλός και κακός, το περιβάλλον με ιδιότητες φιλικό και εχθρικό και βλέπουμε και το κοινωνικό περιβάλλον με συλλογικές δράσεις και μια συγκροτημένη πίστη στη δύναμη του καλού ενάντια του κακού!
Το περιβάλλον είναι η πηγή της χαράς, η χαρά είναι αυτό που αναζητεί ο άνθρωπος να συναισθανθεί ! Ο άνθρωπος παρατηρεί, κοιτάει σκεπτόμενος, και αυτή είναι η μέθοδός του να καταλάβει τι επιλογές έχει. Αν περιοριστεί ο άνθρωπος, περιορίζει αυτόματα τις επιλογές του, βλέπει το περιβάλλον εχθρικό. Έτσι ο άνθρωπος μπορεί να κάνει λάθος. Το περιβάλλον έχει επιμέρους στοιχεία που μπορούν να κάνουν λάθος. Τα λάθη δημιουργούν την κινητοποίηση των δυνάμεων πίσω από το περιβάλλον...και επιφέρουν αλλαγή ως προς την φιλικότητα αυτού. Αυτός είναι ο λόγος που το περιβάλλον είναι πολύπλοκο, έχει πολλές διαφορές στα επιμέρους στοιχεία.
_________________
Σκορπίστε γνώση, μαζέψτε χαρά!

Η γνώση δεν μπορεί να πουληθεί: Γιατί ενώ κάθε εμπόρευμα μπορεί να επιστραφεί, η γνώση δεν μπορεί να επιστραφεί!
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 16, 2011 6:41 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

σκαπ, ολη η θεματικη εγινε για το σκοπο αυτο,δηλ.τα αντιθετα απ οσα λες. δεν προκειται να τα ξαναγραψω.
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Tetragonos
Πρύτανης


Εγγραφή: 30 Νοέ 2010
Δημοσιεύσεις: 960

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 16, 2011 1:42 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Ο άνθρωπος πάντα στόχευε στο να μπορέσει να προσδιορίσει τα θεμέλια του είναι του, της ύπαρξής του.
Γι'αυτό το σκοπό γεννήθηκε η αναγκαιότητα να δημιουργηθεί μια καθορισμένη εικόνα του κόσμου.
Όλη η δραστηριότητα και το έργο του βασίζεται σε μια καθορισμένη αντίληψη για τα πράγματα.

Με γενικούς όρους μπορούμε να πούμε ότι, όλα εκείνα που βασίζονται σε μια συγκεκριμένη θεώρηση των πραγμάτων θα εμπνεύσουν δράσεις που τα αποτελέσματά τους θα είναι, επίσης, σωστά ή, τουλάχιστον, σύμφωνα με το πνεύμα που τα έχει κατευθύνει. Αντίθετα, αν η αντίληψη για τον κόσμο, από την οποία ξεκινάμε, δεν αντιστοιχεί σε μια, κατά βάση, επιβεβαιωμένη πραγματικότητα, δεν θα υπάρξουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Θα παρουσιαστούν προβλήματα και, τόσο οι πολιτισμοί που θα έχουν γεννηθεί στην κοιτίδα αυτής της ιδιοσυγκρασίας, όσο και οι φορείς των αντιλήψεών τους, θα καταρρεύσουν παταγωδώς, κρίσεις και καταστροφές θα είναι τα σημάδια της παρακμής.


Η εποχή μας παρουσιάζεται γεμάτη από προβλήματα. Ριζικές αλλαγές στο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, οικολογικές καταστροφές, καθώς και αποσύνθεση των επιστημονικών και θρησκευτικών αντιλήψεων, είναι τα σημερινά χαρακτηριστικά. Μπροστά σ'αυτή την κατάσταση υπάρχουν -και πάντα υπήρχαν- δύο βασικές θέσεις:
Θέση "Α": "Γιατί υπάρχουν σήμερα τόσα προβλήματα;" = Θέση αναζήτησης, ανοίγματος, που επιδέχεται ενδεχόμενες αλλαγές σχημάτων.
Θέση "Β": "Πάντα υπήρχαν προβλήματα. Η κατάστασή μας δεν είναι νέα." = Κλειστή θέση φυγής μπροστά στα δυσάρεστα ή ακατανόητα προβλήματα, αφήνει το σύστημα να λειτουργήσει και, κατά συνέπεια, μετατρέπεται σε συνένοχό του, είναι ενσωματωμένη στις κυρίαρχες δομές.

Η πρώτη θέση (Α) επιφέρει, στο επιστημονικό επίπεδο, την ανάπτυξη νέων γνώσεων, όπως για παράδειγμα: στη Φυσική, την κβαντική θεωρία, στη Βιολογία, την θεωρία της αυτο-οργάνωσης, στην Ψυχολογία, την Παραψυχολογία. Αυτά τα ρεύματα και οι έρευνες υποδεικνύουν πώς να αντιμετωπίζουμε αινίγματα, αναγγέλλουν μια στάση αλλαγής.

Η συνύπαρξη των δύο θέσεων που αναφέρθηκαν γεννάει την διαφορά, άρα και την αντιπαράθεση μεταξύ δύο τύπων θεμελιωδών αντιλήψεων για τα πράγματα, που ονομάζονται: ρεαλιστική και ιδεαλιστική αντίληψη για τον κόσμο.
Η ρεαλιστική αντίληψη "Ο κόσμος είναι έτσι και όπως μπορούμε να τον συλλάβουμε, δηλαδή, έτσι και όπως παρουσιάζεται μπροστά στη λογική μας." Αυτός είναι ο τρόπος σκέψης της λεγόμενης "ρεαλιστικής αντίληψης" που, αν αναλυθεί σοβαρά, αποδεικνύεται παιδική, καθώς ισχυρίζεται ότι τα σώματα δεν είναι μόνο προϊόν της λογικής μας σύλληψης, αλλά και ότι τα σώματα υπάρχουν αντικειμενικά, υπάρχουν καθ'αυτά, πέρα από αυτό που συλλαμβάνουμε ή δεν συλλαμβάνουμε.


Η ιδεαλιστική αντίληψη.
Σαν εκπρόσωποι αυτής της αντίληψης μπορούν να αναφερθούν μορφές όπως ο Πλάτωνας, ο Πλωτίνος, ο Χέγκελ, ο Σέλινγκ, καθώς και όλες οι διδασκαλίες της παραδοσιακής σοφίας γενικά και των "αντέπτο" της, μεταξύ των οποίων είναι και ο Τζιορντάνο Μπρούνο.
Αυτή η θεώρηση του κόσμου ξεκινάει από τη βάση ότι,
το σύμπαν δεν είναι όπως το αντιλαμβανόμαστε εμείς, είναι παράδοξο, αντιφατικό ως προς τη γνώση μας μέσω των αισθημάτων.
Υποστηρίζει ότι, η ιδέα που έχουμε για τον κόσμο σχηματίζεται αποκλειστικά μέσω της λογικής, δηλαδή με άλλα λόγια: τα πράγματα δεν υπάρχουν καθ'εαυτά.

Ο κόσμος που συλλαμβάνουμε στον περίγυρό μας δεν είναι πραγματικός από μόνος του, εκτός από -ή μόνο μέσα από- την ιδέα που σχηματίζουμε γι'αυτόν, δηλαδή: υπάρχει σαν τέτοιος μόνο στη συνείδησή μας.
Στη διάρκεια της Ιστορίας μπορούμε να παρατηρήσουμε μια συνεχή αντιπαράθεση μεταξύ αυτών των δύο ανταγωνιστικών θεωρήσεων, με τρόπο ώστε να μπορούμε να μιλήσουμε για μια αρχετυπική πάλη μεταξύ δύο αντιθέτων.
Με κυκλικό τρόπο επιβεβαιώνεται το πώς μια "ιδεαλιστική θεώρηση" βγαίνει νικηφόρα σε μια εποχή, ώστε αργότερα, με το πέρασμα των αιώνων, να νικάται από μια "μηχανιστική θεώρηση" της πραγματικότητας.

Η αντιπαράθεση κατά την εποχή του Τζιορντάνο Μπρούνο Κατά το τέλος του 16ου αι. η Ευρώπη βρισκόταν στη λεγόμενη ύστερη αναγέννηση και μέσα στην αντιμεταρρύθμιση. Ο αυτοκράτορας Φερδινάνδος ο ΙΙ, για παράδειγμα, εξολόθρευσε με αίμα τον προτεσταντισμό στην Αυστρία (1598-1603). Ο Γαλιλαίος (1564-1642) διατύπωνε τους νόμους της βαρύτητας (1602), ανακάλυπτε τα φεγγάρια του Δία, αποδεικνύοντας με αυτό οριστικά τις ιδέες του Κοπέρνικου για το ηλιακό σύστημα.
Ηταν μια εποχή ριζικών αλλαγών και τότε και σήμερα. Ο σχολαστικισμός είχε μείνει πίσω, υποκαθιστάμενος σιγά-σιγά από την αναγεννησιακή σκέψη και από την "μηχανιστική αντίληψη" του Γαλιλαίου και του Νεύτωνα. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, βρισκόμαστε μπροστά στο τέλος της ηγεμονίας αυτής της αντίληψης. Ζούμε την πτώση της σύγχρονης αντίληψης του μηχανιστικισμού σε όλα τα επίπεδα: στην επιστήμη, στην οικονομία και στην πολιτική.


Η αντιπαράθεση σήμερα

Στην πραγματικότητα αντιπαρατίθεται η μηχανιστική σκέψη του Γαλιλαίου, του Νεύτωνα, του Καρτέσιου και του Αϊνστάιν με τις ιδεαλιστικές αντιλήψεις του Νιλς Μπορ, του Βέρνερ Χάιζενμπεργκ και του Ντέιβιντ Μπομ. Η κβαντική φυσική και η αντίληψη του Μπρούνο για τον κόσμο Ξεκινώντας από τη θέση ότι, η αντίληψη του Μπρούνο για τον κόσμο συμφωνεί τέλεια με την πρόσφατη "ολιστική αντίληψη" και με την "αντίληψη της κβαντικής φυσικής" (αυτή η τελευταία είναι, σίγουρα, πειραματικά επαληθεύσιμη), περνάμε στο να το δείξουμε μέσω τεσσάρων αξιωμάτων ή θέσεων που εξάγονται από το έργο του Μπρούνο με τίτλο "Περί της Αιτίας, της Αρχής και του Ενός":


1) "Η ύλη είναι εν μέρει σωματική και εν μέρει μη σωματική."

2) "Όλα είναι ένα ως προς την Ουσία."

3) "Στο απόλυτο όλα υπάρχουν μαζί, δηλαδή στο απόλυτο τόσο η δυνατότητα όσο και η πραγματικότητα είναι ένα."

4) "Ο πλουραλισμός του Οντος είναι μόνο φαινομενικότητα."

Αυτές οι θέσεις είναι αντίθετες προς την εμπειρία που μας δίνουν οι αισθήσεις. Ακριβώς γι'αυτόν τον λόγο εμφανίζεται μια σειρά από δυσκολίες που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, όταν συγκρίνουμε την κβαντική φυσική με τα λεχθέντα από τον Μπρούνο.

Ετσι, για παράδειγμα, να μην ξεχάσουμε: α) την ορολογία, τις εκφράσεις που χρησιμοποιούνται: Τι σήμαιναν εκείνη την εποχή και πώς γίνονται αντιληπτές σήμερα. α) Τον τρόπο κατανόησης: Τι καταλάβαινε ο Τζιορντάνο Μπρούνο με μια συγκεκριμένη ονομασία;

Νέες διαστάσεις της ύλης

Μπρουνιανή θέση Νο 1:
"Η ύλη είναι εν μέρει σωματική και εν μέρει μη σωματική."
Ο Μπρούνο εξηγεί σε άλλο σημείο:
"Προφανώς αυτή η Υλη (στην οποία γίνεται αναφορά) δεν είναι στη φύση κάτι τόσο απτό, όπως η ύλη του τεχνίτη, καθώς η ύλη στη φύση δεν έχει κάποια μορφή."

Αυτός ο ισχυρισμός θα είναι σ'εμάς κατανοητός, από την οπτική της σύγχρονης φυσικής, αν μεταφράσουμε την λέξη που χρησιμοποιούσε ο Μπρούνο, "ύλη", με τον σύγχρονο όρο
"ενέργεια".

Η ενέργεια είναι ένα είδος μη σωματικής ύλης, η σχηματοποιημένη ύλη, όπως την καταλαβαίνουμε, είναι αυτό που ο Μπρούνο ονομάζει σωματική ύλη. Ο περίφημος τύπος του Αϊνστάιν: Ε=mc2, δείχνει ότι ύλη (μάζα) και ενέργεια (Ε) είναι μόνο δύο σχηματισμοί της ίδιας θεμελιώδους ουσίας. Το σύμπαν είναι εξ αρχής νοητικό
Θέση Νο 2: "Όλα είναι ένα, σε σχέση με την Ουσία."

Λέει πάλι ο Μπρούνο: "Στη φύση μπορούμε να αναγνωρίσουμε δύο τάξεις ουσίας, γνωρίζοντας:
1) τη μορφή και
2) την ύλη".
Αν, όπως είπαμε, μεταφράσουμε την έννοια της ύλης του Μπρούνο με την ενέργεια, πώς θα πρέπει να καταλάβουμε την έννοια της μορφής; Τι είναι αυτό που δίνει μορφή στην ενέργεια; Από την σκοπιά της κβαντικής φυσικής είναι αυτό που ονομάζεται
"πληροφορία".

Η "πληροφορία" δομεί την ενέργεια, της δίνει μορφή, δηλαδή την πλάθει σε όλες τις διαστάσεις της ύπαρξης, αρχίζοντας από αυτήν του ορυκτού και συνεχίζοντας στη φυτική κ.λ.π.

Ο Μπρούνο, λοιπόν, διαφοροποιεί τα πράγματα με τον παρακάτω τρόπο, ακολουθώντας τη σημερινή ορολογία:
1.- Ενεργό αίτιο = Ενέργεια
2.- Μορφικό αίτιο = Πληροφορία

Όμως, τι καταλαβαίνουν με τη λέξη "πληροφορία" οι υποστηρικτές της "θεωρίας της πληροφορίας"; Οι βιολόγοι μιλούν για "μοντέλα". Οι φυσικοί λένε ότι "πληροφορία είναι το μέτρο για μια ποσότητα μορφής" (Κ.Φ. Βαϊτσέκερ). Δηλαδή η φράση του Μπρούνο μπορεί, επίσης, να κατανοηθεί με τον παρακάτω τρόπο: "Όλα έχουν ένα ενεργό αίτιο - Όλα έχουν ένα μορφικό αίτιο". Και μ'αυτό, αν όλα είναι ένα σε σχέση με την Ουσία, είναι δυνατόν να δημιουργηθεί ένας όρος ακόμα.

Οι φυσικοί της κβαντομηχανικής χρησιμοποιούν την έννοια της "συνείδησης", σαν στοιχείο ένωσης μεταξύ ενέργειας και πληροφορίας.
Αυτή η ονομασία δεν θα πρέπει να συγχέεται με το νόημα που αποδίδεται κανονικά σ'αυτή τη λέξη -αυτό της "ανθρώπινης συνείδησης"- αλλά χρησιμοποιείται για να ονομαστεί η έννοια:
Ενέργεια και Πληροφορία = Συνείδηση.
Όμως: Ενέργεια και Πληροφορία είναι ακριβώς όλα όσα "είναι", όσα υπάρχουν.
Ετσι, θα μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε τον Μπρούνο με τον παρακάτω τρόπο: Υπάρχει μόνο η Συνείδηση. Εξαρτώμενες από την Πληροφορία υπάρχουν διαφορετικές οντότητες συνείδησης, που συντίθενται ωστόσο από την ίδια ουσία, από τα ορυκτά, τα φυτά, τα ζώα και τους ανθρώπους, μέχρι να φτάσουμε σε ανώτερες μορφές ζωής.
Η μορφή παρουσιάζεται μέσω της αυτό-οργάνωσης, με τη βοήθεια της πληροφορίας.


Ο Ντέιβιντ Μπομ, ο γνωστός φυσικός της κβαντομηχανικής, έθεσε κάποια στιγμή το ερώτημα: "Εχει συνείδηση μια πέτρα;: "Σύμφωνα με την κβαντική φυσική κάθε τι είναι πλήρες συνείδησης -από μια πέτρα μέχρι ένα άστρο- καθώς δεν υπάρχει η "μη ζωή".


ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΙΤΙΟΤΗΤΑΣ: ΧΩΡΟΣ, ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟΤΗΤΑ ΙΣΧΥΟΥΝ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ, ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΣΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ

Θέση Νο 3: "Στο απόλυτο, όλα υπάρχουν μαζί, δηλαδή στο απόλυτο, τόσο η δυνατότητα, όσο και η πραγματικότητα, είναι ένα."
Αυτή η θέση του Μπρούνο μπορεί, επίσης, να μεταφραστεί με τον παρακάτω τρόπο:
Στο απόλυτο δεν υπάρχει χρόνος.

Ο χρόνος είναι ψευδαίσθηση. Η σύγχρονη Φυσική γνωρίζει αυτό το πρόβλημα του χρόνου με την ονομασία "Παράδοξο ΑΠΡ (παράδοξο των Αϊνστάιν-Ποντόλσκυ - Ρόζεν).
Ο Αϊνστάιν διατύπωσε -μαζί με τον Ποντόλσκυ και τον Ρόζεν- ένα παράδοξο, που για είκοσι χρόνια υπήρξε αντικείμενο διαμάχης μεταξύ του Αϊνστάιν και του θεωρητικού της κβαντομηχανικής Νιλς Μπωρ.


Ο Αϊνστάιν έλεγε: "Αν τα αξιώματα της κβαντικής φυσικής ισχύουν, θα πρέπει επίσης να δεχθούμε και το εξής: Έχοντας διασπαστεί, εδώ στη γη, ένα σωμάτιο σε δύο, το σωμάτιο Α θα μετατοπιζόταν για παράδειγμα στο άστρο του Σείριου που βρίσκεται τέσσερα εκατομμύρια έτη φωτός από τη γη και το σωμάτιο Β θα μετατοπιζόταν κατά την ίδια απόσταση, όμως σε ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Αν το σωμάτιο Α στον Σείριο απέκλινε, τότε και το σωμάτιο Β, που αυτή τη στιγμή βρίσκεται οκτώ εκατομμύρια έτη φωτός από τον Σείριο, θα έπρεπε επίσης να αλλάξει ακαριαία την τροχιά του και σε αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή συγχρόνως και χωρίς καμιά φαινομενική αιτία."
Ο Αϊνστάιν έβλεπε εδώ το πρόβλημα -γι'αυτόν άλυτο- της μετάδοσης της πληροφορίας, καθώς η ταχύτητα είναι άπειρη (=το ακαριαίο της απόκλισης) και το πρόβλημα της αιτιότητας (ποια είναι η αιτία που το σωμάτιο Β αποκλίνει;)

Για τον Αϊνστάιν αυτό είναι απλά κάτι το αδύνατο και αρνιόταν να δεχτεί τη δυνατότητα να συμβεί ένα τέτοιο γεγονός. Πριν από λίγα χρόνια -συγκεκριμένα το 1982- ο Alain Aspeck κατόρθωσε να δείξει για πρώτη φορά και με πειραματικό τρόπο, δηλαδή στο εργαστήριο, ότι οι ιδέες του Μπορ ήταν σωστές και ότι ο Αϊνστάιν δεν είχε δίκιο.
Η συνέπεια αυτών είναι, επομένως, αδιαμφισβήτητη:
υπάρχει μια διάσταση του είναι μας στην οποία δεν υπάρχει χρόνος.

Αυτή η ιδέα είναι αντιφατική. Οι φυσικοί την ονομάζουν φαινόμενο της "μη τοπικότητας", δηλαδή ότι δεν υπάρχει ούτε χώρος. Γίνεται, επίσης, λόγος για "συγχρονικότητα" κι αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ούτε κάποια κλιμακωτή σχέση μεταξύ αιτίας-αποτελέσματος.
Εδώ παρουσιάζεται, λογικά, μια τεράστια δυσκολία: μέχρι τώρα υπέθεταν ότι το σύμπαν αποτελείται από τις τρεις διαστάσεις του χώρου και από τον Αϊνστάιν και μετά προστέθηκε μια τέταρτη, αυτή του χρόνου. Αυτό το πρόβλημα μπορούμε να το αντιπαρέλθουμε, μόνο αν δεχθούμε την ύπαρξη περισσότερων διαστάσεων.
Και από αυτό συνάγεται ότι, ζούμε σ'έναν πολυδιάστατο κόσμο.

Ο Steven Hopkins, για παράδειγμα, κάνει λόγο για 24 διαστάσεις. Όλα αυτά σημαίνουν ότι, ζούμε σε δύο κόσμους: από τη μία πλευρά σε μια βιολογική πραγματικότητα που μπορούμε να την αντιληφθούμε με ανεπαρκή τρόπο μέσω των αισθήσεών μας και από την άλλη πλευρά σ'έναν κόσμο του "υπερπέραν", που διαφεύγει των ιδεών μας. Και πρόκειται, ακριβώς, γι'αυτό στο οποίο αναφέρονταν οι θρησκείες και οι διδασκαλίες της παραδοσιακής σοφίας όλων των εποχών!

Η βιολογική πραγματικότητα απορρέει από την πολυδιάστατη πραγματικότητα μέσω της αφαίρεσης, μέσω της απλοποίησης.
Αν έχουμε μια συνείδηση σύμφωνα με μια αφαίρεση μόνο, μια απλοποίηση, δεν είναι δυνατόν να συλλάβουμε την πολυδιάστατη πραγματικότητα, το Είναι καθαυτό. Από αυτό συνάγεται εύκολα αυτό που έλεγε ο Τζιορντάνο Μπρούνο και που εμείς ονομάσαμε "θέση Νο 3: "Στο απόλυτο όλα υπάρχουν μαζί, σε μια στιγμή", δηλαδή "στο υπερπέραν δεν υπάρχει χρόνος".

Ο γνωστός φιλόσοφος Βόλφγκανγκ Στεγκμίλερ λέει σε σχέση μ'αυτό το ζήτημα: "Φαίνεται ότι, για πρώτη φορά στην ιστορία των επιστημών βρισκόμαστε στην κατάσταση να έχουμε φτάσει στην φυσικο-πειραματική επαλήθευση ενός εμπειρικού πορίσματος που μας επιτρέπει να δεχτούμε οριστικά ότι, η υιοθέτηση μιας φιλοσοφικής στάσης έχει μια αποφασιστική σημασία. Στην περίπτωση που η θέση του Ρεαλισμού ήταν σωστή, τότε η "ανισότητα του Μπελ" θα ίσχυε. Αν όμως, αντίθετα, η κβαντική φυσική ισχύει, τότε αυτή η εξίσωση, για να το πούμε απλά, δεν υπάρχει. Τόσο οι υπολογισμοί, οι έρευνες και η πειραματική θεωρία που έχουν πραγματοποιήσει οι φυσικοί τα τελευταία χρόνια, όσο και τα εργαστηριακά πειράματα, μας οδηγούν στο να πιστέψουμε ότι η αναφερθείσα ανισότητα δεν ισχύει και επομένως, ο Ρεαλισμός δεν είναι σωστός."

Αν ο Ρεαλισμός δεν είναι σωστός, τότε θα πρέπει να ισχύει ο Ιδεαλισμός, δηλαδή η πραγματική ύπαρξη των μεταφυσικών διαστάσεων. Από αυτό συνάγεται ότι: ζούμε σε δύο κόσμους συγχρόνως, δηλαδή σε μια βιολογική πραγματικότητα και στον κόσμο της μεταφυσικής συνείδησης. Αυτό συνάγεται καταφανώς από το παράδοξο ΑΠΡ.


Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑΣ, ΔΗΛΑΔΗ, ΣΑΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ
Θέση Νο 4: "Ο πλουραλισμός του Είναι είναι μόνο φαινομενικός και συμπτωματικός."

Η κβαντική φυσική ασχολείται επίσης και με το ερώτημα του πώς εμφανίζεται η λεγόμενη πραγματικότητα. Το γνωστό "παράδοξο της γάτας του Σρέντιγκερ" αναφέρεται ακριβώς σ'αυτό. Την δοκιμή αυτής της πειραματικής θεωρίας την πραγματοποίησε ο Σρέντιγκερ κλείνοντας μια γάτα σ'ένα κιβώτιο. Μέσα σ'αυτό το κιβώτιο είχε τοποθετήσει μια συσκευή που ο μηχανισμός της έμπαινε τυχαία σε λειτουργία, σύμφωνα με μια αρχή αιτιότητας (ή πιθανότητας). Αυτός ο μηχανισμός προξενούσε τη θραύση ενός δοχείου με δηλητηριώδες αέριο.

Ο Σραίντιγκερ έθετε το ερώτημα μπροστά στο ήδη κλειστό κιβώτιο και χωρίς να μπορεί να βλέπει τι συμβαίνει μέσα με τη γάτα, αν το ζώο είχε ήδη πεθάνει ή αν ζούσε ακόμα, καθώς δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν το δοχείο ήταν ή δεν ήταν σπασμένο. Σύμφωνα με την κβαντική φυσική είναι δυνατόν να απαντηθεί αυτό το ερώτημα μόνο αν ανοιχτεί το κιβώτιο και κοιτάξει κανείς μέσα. Στο βαθμό που δεν έχει διαπιστωθεί τι συμβαίνει στο κιβώτιο, υπάρχουν και οι δύο δυνατότητες συγχρόνως. Δηλαδή, "η γάτα είναι νεκρή", θέση που βασίζεται σε μια καθορισμένη πιθανότητα και, συγχρόνως, σύμφωνα με μια άλλη πιθανότητα "η γάτα είναι ζωντανή".

Η πραγματικότητα παρουσιάζεται, επομένως, σαν μια
"συνάρτηση της πιθανότητας",
καθώς ο κόσμος εμφανίζεται σαν κόσμος των πιθανοτήτων.
Η θεμελιώδης εξίσωση με την οποία οι φυσικοί της κβαντομηχανικής περιγράφουν την πραγματικότητα, είναι η λεγόμενη "συνάρτηση του Φ του Σραίντιγκερ". Πρόκειται για μια συνάρτηση πιθανοτήτων που εκφράζει μόνο την πιθανότητα να εμφανιστούν σωμάτια ύλης (π.χ. ηλεκτρόνια), αλλά όχι και την ακριβή θέση αυτών των σωματιδίων.
Πάντως, το γεγονός είναι ότι, η λεγόμενη "αναγωγή" αυτής της συνάρτησης των πιθανοτήτων είναι φορέας μιας συγκεκριμένης πραγματικότητας.


Το ερώτημα που ακόμα παραμένει χωρίς απάντηση είναι:

ποιο αίτιο προξενεί την αναγωγή αυτής της συνάρτησης Φ;

Μέχρι σήμερα έχουν διατυπωθεί μόνο δύο απαντήσεις σε σχέση μ'αυτό:
1) Δεν είναι γνωστό, αυτό συμβαίνει απλά επειδή έτσι είναι. Είναι νόμος της φύσης.
2) Η κατάρρευση της συνάρτησης Φ είναι αποτέλεσμα της ανταλλαγής πληροφορίας μεταξύ μιας συνείδησης και μιας άλλης.

Αν αφήσουμε κατά μέρος τη θετικιστική ερμηνεία που αντιστοιχεί στην πρώτη απάντηση -γιατί δεν προσφέρει μια ικανοποιητική λύση- μας απομένει μόνο να αποφασίσουμε για την δεύτερη δυνατότητα. Αυτή, ωστόσο, προξενεί αίσθηση, γιατί επιβεβαιώνει ξανά τον Ιδεαλισμό.
Ο κόσμος εκπορεύεται από τη συνείδησή μας ή, με άλλα λόγια, είναι δημιουργημένος απ'αυτήν! Ο,τι κι αν είναι αυτή
Επομένως, ο κόσμος εκπορεύεται από τις ιδέες μας, από τη φαντασία μας; Με άλλα λόγια, η θέση της φαινομενικότητας, της ψευδαίσθησης, της πολλαπλότητας, επίσης εμπεριέχεται στην κβαντική φυσική.

Ο Μπρούνο λέει σχετικά με αυτό το ζήτημα: "Γι'αυτό θα πρέπει να δεχτείτε ότι, όλα υπάρχουν σε όλα, όμως όχι σε κάθε πράγμα με καθολικό τρόπο και όχι με όλους τους δυνατούς τρόπους. Επομένως, εκείνος που μιλάει για το Ένα ως Είναι και Ουσία συγχρόνως, εκείνος που λέει ότι το Ένα είναι συγχρόνως ανθρώπινο και απεριόριστο, τόσο ως προς την υπόσταση, όσο και στη διάρκεια, δεν πλανάται."
Ετσι βλέπετε ότι, όλα τα πράγματα βρίσκονται και είναι στο σύμπαν και ότι το σύμπαν είναι και βρίσκεται σε όλα τα πράγματα. Εμείς σ'αυτό κι αυτό σε μας κι έτσι καταλήγουν όλα τα πράγματα σε μια τέλεια ενότητα. Αυτή η ενότητα είναι μοναδική και διαρκής και παραμένει πάντα. Αυτό το Ένα είναι παντοτινό.
Το να ισχυριστεί κανείς άλλο πράγμα θα ήταν παράλογο και αλλαζονικό, δεν θα σήμαινε τίποτα το αποδεκτό.
" δηλαδή αυτός ο κόσμος, αυτό το ον, το αληθινό, το παγκόσμιο, το άπειρο, το μη μετρήσιμο, περιέχει σε κάθε ένα από τα μέρη του το όλο και με αυτό την ίδια την πανταχού παρουσία."
ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΊΝΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ

Οσα ειπώθηκαν μέχρι τώρα μπορούν να συνοψιστούν στο παρακάτω σχήμα:
Υπάρχει μια διάσταση του είναι μας στον "μη-χρόνο" (συγχρονικότητα) και στον "μη-χώρο".
Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει κάποιος διαχωρισμός ούτε μεταξύ αντικειμένου-υποκειμένου.
Από αυτήν την άποψη όλα είναι μια "παν-ενότητα".
Υπάρχει μια "παν-ενότητα" των όντων και μια "παν-ενότητα" των ανθρώπων.
Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει θάνατος, ότι δηλαδή "κάτι" σ'εμάς ήταν και θα είναι για πάντα.
Επομένως, η σφαιρική αντίληψη του κόσμου του Τζιορντάνο Μπρούνο συμπίπτει πλήρως με την κβαντική φυσική, όπως και με την φιλοσοφία του Πλάτωνα, του Πλωτίνου, του Φίχτε, του Σέλινγκ, του Χέγκελ, των βουδιστών, των ινδουϊστών και φυσικά με την, ατυχώς, κατασυκοφαντημένη φιλόσοφο του περασμένου αιώνα, την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ.


Η ΣΥΝΘΕΣΗ, Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗΣ

Η γνώση που μπορεί να εξαχθεί από την επιστήμη παρουσιάζεται σαν μεταβλητή. Από τους Ελληνες μέχρι σήμερα η αντίληψη του κόσμου αλλάζει συνεχώς. Η επιστημονική γνώση δεν είναι σταθερή. Όμως, αντίθετα, υπάρχει "διαρκής φιλοσοφία" -η αιώνια φιλοσοφία- που μπορεί να αναγνωριστεί και να συναντηθεί με την παραδοσιακή σοφία όλων των χρόνων. Μπορούμε, λοιπόν, να συνάγουμε το παρακάτω συμπέρασμα: η πιθανότητα να περιέχει η επιστημονική γνώση την αλήθεια υπάρχει μόνο, όταν συμπίπτει με την γνώση της διαρκούς φιλοσοφίας και αυτή ακριβώς είναι η περίπτωση της κβαντομηχανικής. Υπάρχουν κίνητρα για να υποθέσουμε πως σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα σύνθεση επιστήμης και πίστης!



http://www.nea-acropoli.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=234:bruno---&catid=66:2008-03-23-17-34-14&Itemid=97

Για κάποιο λόγο δεν ανταποκρίνεται σωστά το λινκ, αμα το κάνετε copy paste σε έναν internet explorer μάλλον θα ανοίξει αλλιώς

Από το site nea-acropoili.gr > Περιοδικο> Διαβάστε online άρθρα>Επιστήμη> Bruno και Κβαντική φυσική



Ίσως βοηθήσει τις σκέψεις μας , μην σταθούμε στις λεπτομέρειες και το πώς έφτασε εκεί ο συγγραφέας , αλλά ας σταθούμε στην ουσία, στους δρόμους που ορίζει.

Βλέπω πάντως πολλές ομοιότητες ( ασχέτως το πως προκύπτουν) με την θεωρία του rakis

Είναι ενδιαφέρον όπως και να το δει κανείς.

Πάντως πιστευω κάπου εκεί βρίσκεται το πράγμα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 16, 2011 2:37 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Παράθεση:
Βλέπω πάντως πολλές ομοιότητες ( ασχέτως το πως προκύπτουν) με την θεωρία του rakis


Πώς μοιάζουν; Γιατί αυτά που λέω κρίνω πως είναι στον αντίποδα του ιδεαλισμού, όπως προείπα και στον Σκαπ.
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 16, 2011 3:43 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

Πχ το μυστήριο της γάτας του Σρ. λύνεται είτε με τη θεωρία του Νανόπουλου είτε του Penrose ανεξάρτητα από τον παρατηρητή και την παρέμβασή του.
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
skapaneas
Πρύτανης


Εγγραφή: 13 Μάϊ 2007
Δημοσιεύσεις: 12421
Τόπος: Εδώ ........ Χρόνος: Τώρα ....... Τρόπος: Απλά + Λαϊκά

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 16, 2011 4:29 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

rakis

Οι συνεπειες της απορριψης της αιτιακης αναγκαιοτητας ειναι Η Θεωρια Των Πολλαπλοτητων...
Δεξου τες...

Και αυτα τα "άλλα" τα οποια λες και δεν θες να επαναλαβεις, ειναι τελειως ασαφη.
Αποδειξη οτι δεν τους εχεις δωσει ενα ονομα που να τα συνοψιζει λειτουργικα.
Και μη νομιζεις οτι το προηγουμενο ειναι σχημα λογου.
Ειναι η θεμελιωδης αρχη της δημιουργιας...

Παραδειγματα συγκεκριμενα απο το forum
Η Θεωρια των Ροων
Η Φιλοσοφια Του Λογου
Η Θεωρια των Πολλαπλοτητων
Ολα αυτα εχουν το καθενα ξεχωριστα συγκεκριμενο περιεχομενο.

Η δικη σου θεωρηση τι ονομα εχει, γιατι διατηρω αμφιβολιες αν υπαρχει κατι ξεκαθαρο στο μυαλο σου.
Δωσε ενα ονομα σε αυτο που αποκαλεσε παραπανω ο Τετραγωνος θεωρια του rakis.
_________________
Ο ανθρωπος ειναι ο λογος του συμπαντος
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email
rakis
Πρύτανης


Εγγραφή: 22 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 2857

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 16, 2011 4:53 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με Συμπερίληψη

"Δ.Υ.Κ.Ξ.Σ.Μ.Μ."
_________________
Truth springs from argument amongst friends

http://rakis1.wordpress.com/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    www.filosofia.gr Αρχική σελίδα -> Φιλοσοφικοί Προβληματισμοί Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενο  1, 2, 3 ... 18, 19, 20 ... 32, 33, 34  Επόμενο
Σελίδα 19 από 34

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης





Μηχανισμός forum: PHPBB

© filosofia.gr - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του.

Υλοποίηση, Φιλοξενία: Hyper Center